Στο σπίτι όταν άναβε, η μάνα μου καντήλι
πρώτα-πρώτα θ’ άλλαζε το χθεσινό φιτίλι
και ύστερα καθάριζε τα λάδια στο ποτήρι
κι απ το καλό, του φαγητού, έβαζε λαδωτήρι!
Τέλος το ακούμπαγε, αφού το ΄χε ανάψει
μέσα σε πιάτο με νερό κι όχι να μη μας κάψει,
αλλά σαν έλθουν οι ψυχές, μου έλεγε, το βράδυ
με το νερό δεν καίγονται σαν πίνουνε το λάδι!
Είναι ψυχές, μου έλεγε, προγονικές που κάνουν
γλέντια, γιορτές, συνάθροιση, όπως προτού πεθάνουν!
Πάν Καρτσωνάκης
