Χάλκινο άγαλμα της φτερωτής Νίκης.
Η Νίκη ήταν θεά της ελληνικής μυθολογίας
που προσωποποιούσε τη νίκη.
Ήταν κόρη της Στύγας και του Πάλλαντα
και είχε αδέλφια της το Κράτος, το Ζήλο και τη Βία.
Όταν επικράτησε η λατρεία του Δία ως αρχηγού των θεών,
η Νίκη και τα αδέλφια της έγιναν ακόλουθοί του.
Σύμφωνα με άλλο μύθο, η Στύγα πρόσφερε τα παιδιά της
ως συμμάχους του Δία κατά την Τιτανομαχία.
Στον Παρθενώνα υπήρχε ολόχρυσο άγαλμα της Νίκης,
ενώ υπήρχε και ναός αφιερωμένος σε αυτήν,
ο οποίος χτίστηκε γύρω στο 410 π.Χ.
Αφιερώμα των Αθηναίων προς αυτή τη θεά
υπήρχε επίσης και στους Δελφούς.
Στο χρυσελεφάντινο άγαλμα του Δία στην Ολυμπία,
αναπαρίστατο και η Νίκη.
Σύμφωνα με τον Παυσανία, το άγαλμα της Αθηνάς Νίκης
αναπαριστούσε τη Νίκη χωρίς φτερά (Άπτερος Νίκη),
που σήμαινε ότι το άγαλμα δε θα έφευγε ποτέ από την Αθήνα.