Ένα γκράφιτι με μια νεράιδα με πράσινα μαλλιά που ευτυχώς υπάρχει ακόμη κάπου στην Κόρινθο.
Οι νεράιδες είναι, στην δική μας παράδοση, φανταστικές μορφές
της λαϊκής παράδοσης με μορφή όμορφης γυναίκας,
συχνά με εξαιρετικές φωνές, που ζουν στη φύση,
μακριά από τους ανθρώπους όπως και οι αρχαίες Νηρηίδες.
Σε αυτές αποδίδονταν κάποια παθήματα των ανθρώπων
και γι αυτό συχνά άφηναν προσφορές για να την εξευμενίσουν.
Οι Νηρηΐδες υπάρχουν μέχρι και σήμερα στις παραδόσεις
του τόπου με μικρή παραφθορά του ονόματος ως νύμφες “Νεράιδες”.
Νηρηΐδες ήταν ο τύπος του ονόματος όπως τον χρησιμοποιούσαν
κατά την αρχαιότητα ο Όμηρος, ο Ησίοδος κ.α.
Άλλωστε οι δύο αυτές λέξεις, “Νεράιδα” και “Νηρηΐδα”,
ανάγονται στον όρο Nerti, που σημαίνει «βυθίζω».
Η παρετυμολογία του ονόματος, σύμφωνα με την οποία
το “Νεράϊδα” προέρχεται από τη λέξη “νερά”,
αποδίδει επίσης τη στενή σχέση των Νηρηίδων με το νερό.
Οι νεράϊδες των Ελληνικών παραμυθιών φαντάζουν πλασμένες
απ’ το υγρό στοιχείο, υδάτινες.
Ζουν όπως και οι νύμφες στα βουνά, στα δάση, στα ποτάμια,
σε πηγές, σε σιντριβάνια, σε σπηλιές, σε όλη τη φύση,
και αποκαλούνται με πολλά ονόματα: ανεράδες, ανεραγόδες,
νεράισσες, ξεραμένες, αβραγίδες κτλ.
Οι δοξασίες τις θέλουν να κινούνται σε χώρους κυκλικούς
όπως αλώνια, σιντριβάνια, λίμνες ή στέρνες,
όπως κυκλικές είναι και οι κινήσεις τους στον χορό τους
που αφήνει κυκλικά χνάρια, ή στο γνέσιμο.
Είναι κατά παράδοση όμορφες, με μακριά ξανθά συνήθως μαλλιά
και πράσινα μάτια, φορούν λευκά φουστάνια με λευκό μαντήλι
και τις βλέπουν μονάχα οι σαββατογεννημένοι και οι αλαφροΐσκιωτοι.
