Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία καθιερώθηκε να εορτάζεται στις 3 Δεκεμβρίου από 1992, επειδή εκείνη την ημέρα ή Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε το Πρόγραμμα Δράσεις για τα Άτομα με Ειδικές Ανάγκες.

Κάθε χρόνο, στις 3 Δεκεμβρίου, είμαστε κοντά στους συνανθρώπους μας με διάφορες δυσκολίες και βαθμίδες αναπηρίας.

Στην Ελλάδα, ο αριθμός των ατόμων με διαφόρων ειδών αναπηρίας είναι γύρω στο 1 εκατομμύριο. 
Περίπου το 15% του παγκόσμιου πληθυσμού, η 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι, ζουν με αναπηρίες.
Η παγκόσμια έκθεση για την αναπηρία αποκαλύπτει ότι, από το ένα δισεκατομμύριο άτομα με ειδικές ανάγκες παγκοσμίως, το ένα πέμπτο εξ αυτών (110 – 190 εκατομμύρια άνθρωποι) αντιμετωπίζουν σημαντικές δυσκολίες στην καθημερινότητα τους. (στοιχεία του Π.Ο.Υ.)

Μέχρι πρόσφατα οι κοινωνία προσπαθούσε να προσποιηθεί ότι οι άνθρωποι αυτοί απλά δεν υπάρχουν, τους είχε στο περιθώριο της κοινωνικής ζωής. 
Οι συνάνθρωποι μας με ειδικές ικανότητες δίνουν, πολλές φορές, μάχη επιβίωσης κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες, συνθήκες που δυστυχώς συνεχίζουν να υπάρχουν στη Χώρα μας. 

Η σημερινή μέρα στοχεύει στην προώθηση της κατανόησης σε θέματα αναπηρίας, στην υποστήριξη της αξιοπρέπειας και της ευημερίας των ατόμων με ειδικές ανάγκες. Στρέφει την προσοχή στο γεγονός ότι, το “κέρδος” από την ένταξη των ανθρώπων αυτών σε κάθε πτυχή της ζωής, είναι συνολικό και μας αφορά όλους. Αρκεί να σκεφτεί κάποιος πόσοι από αυτή την κατηγορία των συνανθρώπων μας έχουν διακριθεί στον αθλητισμό, στις επιστήμες, στην τέχνη και όχι μόνο.

Κάθε άνθρωπος είναι φτιαγμένος, από την φύση του, να κοίτα ψηλά, να οραματίζεται και να προσπαθεί να αγγίξει το όνειρο του. Για να το πετύχει όμως, χρειάζεται φτερά που θα τον βοηθήσουν να φτάσει εκεί που στοχεύει, ψηλά. Τα φτερά είναι οι ικανότητες του ανθρώπου. Αυτοί που έχουν μικρότερα τα φτερά τους θέλουν στήριξη για να φτάσουν ψηλά. Στήριξη, που τις περισσότερες φορές δεν την έχουν και την Πολιτεία που δεν στέκεται στο ύψος των περιστάσεων. 

Δεν είναι μόνο η σημερινή μέρα που πρέπει να θυμόμαστε ότι οι άνθρωποι αυτοί ΥΠΑΡΧΟΥΝ, έχουν αξιοπρέπεια και περηφάνια. 
Η ευαισθητοποίηση της κοινωνίας στα θέματα ΑμεΑ πρέπει να θεωρείται δεδομένη, γιατί το δικαίωμα στη ζωή αποτελεί αξίωμα που δεν έχει εξαιρέσεις. 
Οι Άνθρωποι με Ειδικές Ικανότητες δεν θέλουν τον οίκτο μας, ούτε την συμπόνια, αλλά κατανόηση και στήριξη. Θέλουν προσοχή, και την ευαισθησία μας. Θέλουν την ζωή τους χωρίς στερήσεις και εμπόδια! 

Μαργαρίτα Μιχαηλίδου, τομεαρχης Παιδείας της Ελληνικής Λύσης, πολιτευτής Νομού Κορινθίας