Πριν λίγες ημέρες πήγα συγκινημένος τη κόρη μου για πρώτη φορά στο νηπιαγωγείο κουβαλώντας μέσα μου πολύ μεγάλες φιλοδοξίες και όνειρα όπως κάθε χαζομπαμπάς. Την ονειρεύτηκα βλέποντας την με τη σακα στους ώμους (γιατί είναι πλέον ολόκληρη γυναίκα και δε χρειάζεται να της την κουβαλώ εγώ πια και άντε να απαντήσεις σε αυτό ότι εσυ τη βλέπεις ακόμα νεογέννητο) να περνάει τη πόρτα του Πανεπιστημίου, να πατάει στιβαρά έχοντας σαν εφόδιο τη δύναμη της γνώσης που της επιτρέπει να έχει επιλογές και ανεξαρτησία στη ζωή της. Να μιλάει ξένες γλώσσες, να γνωρίζει τον κόσμο του διαδικτύου, τη σύγχρονη ηλεκτρονική διακυβέρνηση, να κατανοεί την παγκοσμιοποίηση, να γνωρίζει τι σημαίνει παράγω με τα ίδια μου τα χέρια, να έχει δικό της γραφείο …Μέχρι και να φεύγει απο τη δουλειά της για κάτι καλύτερο τη φαντάστηκα…
Λίγο αργότερα έμαθα και εγώ τα ονόματα των νέων αντιδημάρχων, λίγες μέρα πριν πληροφορήθηκα την επανεμφάνιση πρώην αντιδημάρχου της δημοτικής αρχής και αμέσως αισθάνθηκα όπως οι περισσότεροι Ελληνες : σε αυτή τη χώρα, τα πτυχία και η προσωπική επαγγελματική πορεία χρειάζονται πολύ ΠΑΣΟΚ και δε μιλώ βέβαια για το κόμμα αλλά τη νοοτροπία , πολύ γλύψιμο στα γραφεία των δημάρχων, νομαρχών και υπουργών … Φυσικά, πολύ νωρίτερα είχα, όπως όλοι, ζήσει την κυβερνητική αλλαγή όπου το συνδικαλιστικό παρελθόν (αγώνες το λένε ) ήταν το απόλυτο διαβατήριο εισόδου σε έμμισθες διοικητικές θέσεις και διαπίστευμα υπουργοποίησης.
Ποτέ δεν ταύτισα στο μυαλό μου το υπόλοιπο του τραπεζικού λογαριασμού με τις σπουδές. Ποτέ δεν ταύτισα τις επιχειρηματικές δεξιότητες με τα πτυχία. Ποιος όμως μπορεί να κλείσει τα μάτια στο γεγονός ότι άνθρωποι χωρίς σπουδές και με κύριο εφόδιο την ικανότητά τους να διαπλέκονται και να χρησιμοποιούν κομματικές σχέσεις επιβιώνουν, κάνουν περιουσίες, λαμβάνουν θέσεις εξουσίας και διαχειρίζονται κρίσιμα ζητήματα για τους πολίτες ;
Από την άλλη πλευρά, παρατηρούμε πως άνθρωποι με σπουδές δεν τα καταφέρνουν τόσο καλά στις υπεύθυνες θέσεις αντιδημάρχων κλπ. Η γνώση και η επικοινωνία με την κοινωνία, η ικανότητα να λαμβάνεις πολιτικές αποφάσεις και να φέρνεις αποτελέσματα στο πολύπλοκο σύστημα κρατικής εξουσίας και διακυβέρνησης δεν βρίσκονται απαραίτητα μέσα σε ένα πτυχίο.
Καταλήγω σε ένα ερώτημα που θεωρώ κρίσιμο για τη μικρή μας ταλαιπωρημένη κοινωνία : Θέλουμε ανθρώπους με γνώση, άξιους να παράγουν ιδέες και να φέρουν αποτελέσματα ή ανθρώπους να κάνουμε τη δουλίτσα μας; Επιλέγουμε αφιλοκερδείς ή άτομα που μόνο στο δήμο ή την πολιτική καταφέρνουν να βρουν μεροκάματο ; Μας νοιάζει η επιστημονική κατάρτιση για τα παιδιά μας και την ξεχνάμε όταν βάζουμε σταυρούς ; Θα συνεχίσουν οι “παράγοντες” να είναι τακτοποιημένοι δημόσιοι υπάλληλοι νταραβεριτζήδες που έχουν το σίγουρο μισθό κάθε μήνα ; Θα κάνουν κουμάντο κρατικοδίαιτοι “επιχειρηματίες” που κάνουν μπίζνες με ξένα λεφτά ; Οι επικεφαλείς κομμάτων και δημοτικών συνδυασμών ποιους θα επιλέγουν να εχουν υποψηφίους, άξιους ή τρεχαντήρια που μαζεύουν ψήφους ;
Πιστεύω οτί είναι αφελής όποιος πιστεύει ότι εκλέγονται οι άξιοι και παίρνουν θέσεις ευθύνης οι άριστοι.
6 χρόνια στο ΠΑΣΟΚ, 6 χρόνια στη ΝΔ, 6 χρόνια στον ΣΥΡΙΖΑ και άντε να δούμε πως αυτή η χώρα θα πάει μπροστά …
Θ.Τ
τελικά η αντιδήμαρχος τουρισμού σηκώθηκε και έφυγε και δεν έγινε και τίποτα!πότε θα πεί στους δημότες και στους ψηφοφόρους της (όπως οφείλει) γιατί παραιτήθηκε; τα περίφημα βήματα για τον τουρισμό ήταν δική της έμπνευση ή του Πνευματικού; θα κάνει απολογισμό του έργου της δημόσια να δούμε τί έκανε τόσο καιρό στη θέση ευθύνης που την έβαλε ο κόσμος; κι άν δεν μπόρεσε να κάνει αυτά που είχε σχεδιάσει τί την εμπόδισε;