ImageHandler (1)

Η Νένα Χρονοπούλου συγκέντρωσε σε ένα βιβλίο αληθινές ιστορίες γυναικών που αποδεικνύουν ότι η τρέλα δεν πάει στα βουνά. Μπορεί να τη βρεις παντού, να την ερωτευτείς και να τη βάλεις στο σπίτι σου. Είκοσι extreme σεξουαλικές ιστορίες με πρωταγωνιστές άλλοτε διάσημους celebrities, άλλοτε γόνους επιχειρηματιών και άλλοτε το ζευγάρι της διπλανής πόρτας που σου φαίνεται τόσο αγαπημένο

Περιστατικά που λέγονται ψιθυριστά μεταξύ φίλων, πίσω από κλειστές πόρτες και προκαλούν πότε ασυγκράτητο γέλιο και πότε κλάμα αποτελούν το περιεχόμενο του ολοκαίνουριου βιβλίου της Νένας Χρονοπούλου «Αν μιλούσε το… Αι2ον». Παρά το γεγονός ότι αφηγητής τους είναι -όπως προκύπτει από τον τίτλο- το… αιδοίον, το οποίο διακατέχεται από μια μάλλον χιουμοριστική διάθεση, οι ιστορίες πραγματεύονται θέματα κάθε άλλο παρά ελαφρά και είναι στο σύνολό τους αληθινές. Με τίτλους όπως «Η μπουκάλα του Γαριδάκη» και «Δεν ξαναβόσκω άλλες κατσίκες», οι μαρτυρίες που έχει συλλέξει από φίλες και γνωστές της η νεόκοπη συγγραφέας έχουν κάνει πολλούς να χάσουν τον ύπνο τους καθώς ανάμεσα στους πρωταγωνιστές υπάρχουν και πολλοί επώνυμοι: ξανθές παρουσιάστριες, πανέμορφα μοντέλα, large εφοπλιστές, υψηλόβαθμες δικαστικοί, καταξιωμένες δημοσιογράφοι.

Ιστορίες όπως «Η μπουκάλα του Γαριδάκη» και «Δεν ξαναβόσκω άλλες κατσίκες» γεμίζουν τις 352 σελίδες του βιβλίου. «Αν μιλούσε το… αι2ον» και κάποιοι ήδη έχουν χάσει τον ύπνο τους!

Αν και τα ονόματα είναι όλα αλλαγμένα, τα γεγονότα περιγράφονται με απόλυτη πιστότητα όσο υπερβολικά κι αν μοιάζουν. Αυτή τους ακριβώς η απόσταση από τη σφαίρα του φυσιολογικού είναι που τα κάνει και αξιομνημόνευτα. Για τις γυναίκες δε που μοιράστηκαν τις εμπειρίες τους και γέμισαν τις 352 σελίδες του βιβλίου, η δημοσιοποίηση λειτουργεί ως ψυχοθεραπεία και ταυτόχρονα ως προειδοποιητική κραυγή προς τις άλλες γυναίκες να μάθουν να βλέπουν τα σημάδια και να φεύγουν εγκαίρως από σχέσεις οι οποίες είναι ικανές να τις στείλουν στο ντιβάνι του ψυχαναλυτή.

Το «thema people» επικοινώνησε με δύο από τις ηρωίδες, την «Ειρήνη» και την «Κανέλλα».

«Η μπουκάλα του Γαριδάκη» – όσα έζησε η «Ειρήνη»

«Η ιστορία μου μιλάει για έναν τύπο που είναι γεννημένος μισογύνης γιατί κουβαλάει μια κρυφή ομοφυλοφιλία την οποία δεν μπορεί να αποδεχτεί και έτσι μεταμορφώνεται σε ό,τι χειρότερο μπορεί να σου συμβεί. Είναι αυτός που κάνει τα πάντα για να πείσει ότι είναι αρσενικό και είναι τόσο καταπιεσμένος που δημιουργεί ένα εκρηκτικό μείγμα συμπεριφοράς, το οποίο μπορεί να σε οδηγήσει στην τρέλα. Δούλευε σε εταιρεία κινητής τηλεφωνίας και γνωριστήκαμε όταν πήγα να κάνω αναβάθμιση στο κινητό μου.

Ηταν μαέστρος στο μπλα μπλα και μπορούσε να σε κάνει να πιστέψεις τα πάντα. Επί έξι μήνες οι ερωτικές μας συνευρέσεις ήταν τηλεφωνικές. Απέφευγε επιμελώς τη διά ζώσης επαφή. Το γεγονός ότι ήμουν χωρισμένη με παιδί σε μια κλειστή κοινωνία ήταν αυτό που με κρατούσε σε μια τέτοια σχέση.

Μέχρι που ένα βράδυ βρεθήκαμε επιτέλους μαζί στο αυτοκίνητό του, σε μια παραλία, όταν ξαφνικά έβγαλε ένα γυάλινο μπουκάλι αναψυκτικού και μου ζήτησε να το κρατήσω γερά σταθερό ώστε να αυτοϊκανοποιηθεί! Εγώ τρελάθηκα και αυτός με παράτησε στις ερημιές. Περπάτησα εννέα χιλιόμετρα μέχρι να γυρίσω στο σπίτι μου. Είμαι άνθρωπος ανοιχτόμυαλος και το τι κάνει ο καθένας στο κρεβάτι του είναι δικός του λογαριασμός. Αυτό που μου στοίχισε ήταν το ότι μετά από τα αποκαλυπτήρια της ιδιαιτερότητάς του, έτρεχε πόρτα πόρτα σε όλα τα σπίτια κι έλεγε ότι είμαι μια πόρνη, ότι ήθελε να με κάνει κυρία κι εγώ πήγαινα με όλους! Και στα δύο νησιά στα οποία δραστηριοποιούμαι επαγγελματικά.

Εζησα τον στιγματισμό και την απόρριψη από έναν άνθρωπο που το μόνο που ήθελε ήταν να με καταστρέψει. Χωρίς εγώ ποτέ να του έχω πει πως θα βγάλω στη φόρα τα άπλυτά του. Με το δικό του μυαλό το μολυσμένο, όμως, θεωρούσε ότι μόνο εάν έφευγα από το νησί θα ήταν ήρεμος. Και προσπαθούσε να με κάνει με κάθε τρόπο να φύγω. Υπήρχαν κάποιοι που μου έκοβαν απότομα την καλημέρα. Τη μια μέρα μού μιλούσαν και την άλλη με απέφευγαν. Υπήρχαν κάποιοι που μου τα είπαν κι έτσι έμαθα τι συνέβαινε. Αυτό συνεχίστηκε πολύ καιρό. Ενιωθα ενοχές. Οτι για όλα αυτά έφταιγα εγώ, διότι έπρεπε να καταλάβω τα σημάδια και να φύγω όσο ήταν καιρός. Δεν ξέρω εάν το είχε εκφράσει σε κάποια από τις προηγούμενες σχέσεις του. Είμαι προοδευτικός άνθρωπος και ίσως αυτό τον έκανε να μπερδευτεί. Ευτυχώς για μένα, αυτή τη στιγμή το έχω ξεπεράσει. Φιλοσόφησα τη ζωή και κατάφερα να ξανασταθώ στα πόδια μου. Οταν σε μια σχέση νιώθεις ότι κάτι δεν πάει καλά, φύγε. Πρέπει να ακούμε το ένστικτό μας και να το εμπιστευόμαστε. Το πιο δυνατό σημάδι ήταν ο μισογυνισμός του. Και αυτό ήταν το λάθος μου, το ότι πίστευα ότι θα τον βοηθήσω να ξεπεράσει τα ελαττώματά του. Πλέον είμαι με έναν υπέροχο, τρυφερό σύντροφο και έχω καταφέρει επιτέλους να γελάω με αυτό».

«Δεν ξαναβόσκω άλλες κατσίκες» – θυμάται η «Κανέλλα»

«Παρά τον κωμικό της χαρακτήρα, η ιστορία μου πραγματεύεται ένα πολύ σοβαρό θέμα. Είμαι αρκετά μορφωμένη, έχω ζήσει πάνω από δέκα χρόνια στο εξωτερικό, ήμουν παντρεμένη έξω με κάποιον ο οποίος αποδείχθηκε αλκοολικός, όπως πολλοί στις βόρειες χώρες της Ευρώπης, έχω τρία διπλώματα στα Παιδαγωγικά, στην Ειδική Αγωγή, έχω δουλέψει στα μεγαλύτερα ιδρύματα Γερμανίας, Ελβετίας, Αυστρίας, Ολλανδίας, μιλάω πέντε γλώσσες και είναι ξεφτίλα να έχω καταφέρει να είμαι σε μια σχέση επί εννέα χρόνια με έναν άνθρωπο ο οποίος άναβε ερωτικά με την κατσίκα του. Γι’ αυτό τον λόγο το δημοσιοποιούμε. Για να αφυπνίσουμε κι άλλες. Την περίοδο που τον γνώρισα ήμουν ψυχολογικά σε άσχημη κατάσταση καθώς ήμουν άρρωστη κι έκανα χημειοθεραπείες. Αυτό δεν το έχουμε συμπεριλάβει στο βιβλίο. Νομίζω όμως ότι συνέβαλε στο να καταφέρει ευκολότερα να με αποξενώσει από τους φίλους μου και να δεχτώ την πρότασή του να πάω να ζήσω στη φάρμα του.

Μεταξύ αστείου και σοβαρού, κάποια στιγμή μού είπε ότι η πρώτη του γκόμενα ήταν η κατσίκα του. Στην αρχή το πήρα στην πλάκα. Ούσα και ψυχολόγος, καταλάβαινα ότι κάτι δεν πάει καλά, αλλά δεν ήθελα να το πιστέψω. Ο άνθρωπος είχε είκοσι πέντε τικ. Αλλά ήξερε να τα καλύπτει. Ηξερε να μιλάει και να σου λέει αυτά που ήθελες να ακούσεις. Από την άλλη είχα το θέμα με την υγεία μου και με τη φροντίδα των ζώων μου και δεν είχα δώσει την απαιτούμενη σημασία. Στα πέντε χρόνια σχέσης κατάλαβα ότι κάτι δεν πάει καλά. Αν δεν τον δεις όμως με τα μάτια σου να κάνει κάτι με την κατσίκα, δεν το πιστεύεις. Τον είχα πιάσει ωστόσο να τη χαϊδεύει και όταν τον ρώτησα τι κάνει μου είπε πως είχε ένα θέμα υγείας και την εξέταζε. Οταν συνέχισα να τον ρωτάω λεπτομέρειες, γύρισε και μου είπε: “Πώς κάνεις έτσι; Γιατί είσαι οπισθοδρομική και υστερικιά; Εγώ ξεπαρθενιάστηκα με κατσίκα”.

Αυτή ήταν φυσικά η αρχή του τέλους και εννοείται ότι από εκείνη την ημέρα δεν με ξανακούμπησε. Τον είχα δει κι άλλες φορές να ασχολείται π.χ. με τα γεννητικά όργανα του αλόγου και μου είχε πει ότι έχει αλλεργία και του βάζει κρέμα. Τα έβλεπα, αλλά προφανώς δεν ήθελα να τα πιστέψω. Τέσσερα χρόνια μετά δεν έχω κάνει άλλη σχέση. Κάνω όμως ψυχοθεραπεία και νιώθω πως με έχει βοηθήσει πολύ ως προς την ανασφάλεια σε σχέση με τις επιλογές μου αλλά και για το τι υπάρχει γύρω μας. Πρέπει να μάθουμε να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους και να μη φοβόμαστε την αλήθεια».