Menu

ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

 

Κατά τήν τελευταία 15ετία, μέ αποκλειστική ευθύνη τών παγκοσμίων υπερδυνάμεων και τών υποκρυπτόμενων σ’ αυτές εξουσιαστικών συμφερόντων, συνέβησαν σέ βάρος ορισμένων κρατών τής Ασίας και τής Αφρικής (όπως λ .χ. τό Ιράκ, τό Αφγανιστάν, τό Πακιστάν, η Νιγηρία κ.λπ.), αυθαίρετες παρεμβάσεις πολεμικής και οικονομικής μορφής, μέ καταστροφικές συνέπειες γιά τούς λαούς των, μεγάλο μέρος τών οποίων μεταβλήθηκαν σέ ανέστιους πρόσφυγες πού προσπαθούν αγωνιωδώς και μέ κάθε τρόπο νά εισχωρήσουν στίς χώρες τής Ευρωπαϊκής Ενώσεως.Η Ελλάδα, λόγω τής γεωγραφικής της θέσεως (αλλά και επειδή τυχαίνει -«κακή τή μοίρα»- νά έχει ως γείτονα τήν άσπονδη «φίλη» της Τουρκία, από τήν οποία διέρχονται -μεθοδευμένα και λίαν επωφελώς γι’ αυτήν- τά «καραβάνια» τών εν λόγω δυστυχών προσφύγων…), έγινε αποδέκτης μεγάλων ομάδων λαθρομεταναστών (μέ προέλευση τίς ανωτέρω αλλά και άλλες χώρες), εντελώς δυσαναλόγων πρός τήν έκτασή της, τό πληθυσμιακό δυναμικό της αλλά και τίς οικονομικές δυνατότητές της, πρός αντιμετώ- πιση αυτού τού πρωτόγνωρου φαινομένου.Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ η Ελλάδα είναι «ο δρόμος για την Ευρώπη» της πλειοψηφίας των λαθρομεταναστών. Το σημαντικότερο πρόβλημα στην Ελλάδα είναι η έλλειψη νομοθεσίας ασύλου. Μια τέτοια νομοθεσία, αναφορικά με τη διαδικασία ασύλου, θα έπρεπε οπωσδήποτε να προβλέπει μια υπηρεσία ανεξάρτητη από την αστυνομία και από τις εντολές της διοίκησης, που να είναι σε θέση, σε σύντομο χρονικό διάστημα, μετά από μια δίκαιη εξέταση των αιτημάτων, να χορηγεί σε όλους, όσους το δικαιούνται, καθεστώς προστασίας.Επειδή όμως η χώρα είναι η «κύρια πύλη εισόδου προσφύγων στην ΕΕ», η όποια προσπάθεια της, δεν πρόκειται να ευοδωθεί , εάν το πρόβλημα των προσφύγων δεν αντιμετωπιστεί από τους εταίρους ως κοινό ευρωπαϊκό ζήτημα. Όταν πρόκειται για ένα τέτοιο ζήτημα, κάθε ευρωπαϊκή κυβέρνηση υπολογίζει τις πιθανές αντιδράσεις και συνέπειες στη δική της χώρα. Εάν όμως η ΕΕ αντιλαμβάνεται τον εαυτό της ως μια κοινότητα που διέπεται από αξίες, τότε δεν μπορεί να μοιράζεται μόνο τις χαρές, αλλά και τα βάρη. Και σε αυτά συμπεριλαμβάνεται και το προσφυγικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει αυτή τη στιγμή η Ελλάδα.  Η ΕΕ παρακολουθεί σαν παρατηρητής την κατάσταση αυτή, αν και γνωρίζει ότι πρέπει να εφαρμόζεται η πολιτική ασύλου σε όλες τις χώρες-μέλη.Υπάρχουν ανθρωπιστικές ρήτρες, που δίνουν τη δυνατότητα σε άλλες χώρες να δέχονται για κάποιος συγκεκριμένους λόγους, άτομα που έχουν υποβάλει αίτημα ασύλου στην Ελλάδα.  Η ΕΕ θα πρέπει να διαθέσει άμεσα οικονομικά κονδύλια για τη δημιουργία κέντρων υποδοχής προσφύγων στην Ελλάδα όπως επίσης και για την μέριμνα τους, δηλαδή για διερμηνείς, γιατρούς, νομικούς, ψυχολόγους, διότι οι συνθήκες διαβιώσεως τών ανθρώπων αυτών είναι δραματικές εφ’ όσον όλοι τους συνωστίζονται οπουδήποτε, σέ μεγάλους αριθμούς και σέ ακατάλληλους χώρους, χωρίς στοιχειώδεις συνθήκες κατοικήσεως, διατροφής, υγιεινής, ενδύσεως, καθαριότητος, θερμάνσεως, περιθάλψεως κ.λπ. ενώ τά Νοσοκομεία τής Χώρας , μέ τό ήδη μειωμένο προσωπικό τους (σχεδόν σέ όλα είναι ακάλυπτο τό ήμισυ τών οργανικών θέσεων τού προσωπικού τους), «αγκομαχούν» από τό δυσβάστακτο βάρος νοσηλείας και θεραπείας τών χιλιάδων -ποικίλως νοσούντων- εξ αυτών, μάλιστα και φορέων σπάνιων λοιμωδών ασθενειών, κρούσματα των οποίων ουδέποτε είχαν εμφανισθεί στην Ελλάδα (λ.χ. πνευμονιόκοκκος κ.λπ.)Ανάμεσα στους μετανάστες βρίσκονται και πολλοί ασυνόδευτοι ανήλικοι οι οποίοι κινδυνεύουν από τα κυκλώματα των δουλεμπόρων. Ανήλικοι μετανάστες ωθούνται σε εξαναγκαστική εργασία, πορνεία και αφαίρεση οργάνων. Αρκετά λοιπόν μέ τό υποκριτικό πρόσχημα τής δήθεν «προστασίας τών ανθρωπίνων δικαιωμάτων» τών λαθρομεταναστών.

Categories:   Επικαιρότητα

Comments

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: