Menu

Κάποτε στις παρελάσεις.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Κάποτε στις παρελάσεις, μπρος πηγαίναν οι νεκροί

ένα σμάρι αγγελούδια, άγνωστοι μα και γνωστοί

κι από πίσω τα σχολεία, πρώτα τα δημοτικά,

και στο τέλος οι φαντάροι και τα πυροσβεστικά.

 

Τους επίσημους κοιτούσαν όρθιους στα δεξιά

τους ανάπηρους κανένας, στην απέναντι μεριά

και η μουσική του Δήμου να μας παίζει σε ρυθμούς

θα νικήσουμε τους όποιους της περίστασης εχθρούς.

 

 

Ήταν όμως για τον κόσμο, μια χαρούμενη γιορτή

ειδικά για τα παιδάκια, σα Χριστούγεννα, Λαμπρή !

Τώρα μπρος, στις παρελάσεις, δεν πηγαίνει πια κανείς

αφού ήρωες δεν πέσαν στα πεδία της τιμής.

                   Τάκης Καρτσωνάκης

             

 

     Υ.Γ: Το ποίημα αυτό έχει γραφτεί το 1969

       και θεώρησα απαραίτητη την διευκρίνηση.

Categories:   Επικαιρότητα

Comments

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: