Menu

Δεν πιάνεται φίλος …

αθλουπολη
Τις δημοτικές παρατάξεις και τις τοπικές εξουσίες τις φτιάχνουν παρέες. Παρέες πέρα από κόμματα και χρώματα, πέρα από πολιτικές και ιδεολογικές κατευθύνσεις. Μία προσωπική διαφορά, μία φιλοδοξία, ένα μικρο-συμφέρον αρκούν να διαμορφώσουν φιλίες και συμμαχίες, κάποτε περιστασιακές.

Τις τοπικές πολιτικές φιλίες δεν τις φτιάχνουν κοινά αποδεκτές πολιτικές ή ιδέες αλλά προσωπικές σχέσεις, φιλίες, περιστασιακές επιδιώξεις και οικονομικά συμφέροντα. Μία απλή σύμβαση ορισμένου χρόνου μπορεί να δημιουργήσει λόγο πολιτικής συνύπαρξης.

Τα προβλήματα του τόπου δεν τα λύνουν παρέες και φιλίες αλλά σωστές πολιτικές. Οι αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται με γνώμονα το συλλογικό συμφέρον με συμμετοχή παραγωγικών τάξεων και συλλογικών φορέων.

Σωστές πολιτικές είναι αυτές που συναποφασίζονται μέσα από διαδικασίες διαβούλευσης, ατομική και συλλογική συνεισφορά. Για να γίνει αυτό απαιτείται συναίνεση και διάθεση για διάλογο και έντιμη επικοινωνία. Αν συμβεί αυτό, χάνουν τη δύναμή τους οι παρέες αλλά αναβαθμίζεται η τοπική δημοκρατία και η ποιότητα των προωθούμενων πολιτικών.

Η τοπική πολιτική ζωή έχει πολλές παρέες οι οποίες εξηγούνται πλήρως. Εχει συμμαχίες οι οποίες στηρίζονται σε σιωπηρά πρωτόκολλα συμφερόντων. Υπάρχουν ηγέτες των παρεών αλλά δεν έχει βρεθεί ακόμα αυτός που … δεν πιάνεται φίλος.

Πάντα θα υπάρχουν κάποιοι επικεφαλείς για να εκφράζουν παρέες. Πάντα θα υπάρχουν φιλόδοξοι που μπαίνουν μπροστά για να εκπροσωπήσουν μία παρέα. Αναρωτιέμαι αν ποτέ βρεθεί κάποιος που θα μπορεί να συνθέσει και να εκπροσωπήσει όλες τις απόψεις. Κάποιος που θα βάζει την παρέα του σε δεύτερη μοίρα. Κάποιος που θα μπορεί να πει μπράβο στον πολιτικό αντίπαλο και θα έχει τη δύναμη να υιοθετήσει την αντίθετη άποψη.

Οταν η αλληλεγγύη της παρέας περάσει σε δεύτερη μοίρα, ίσως μειωθεί η αδιαφάνεια και αναβαθμιστεί ο δημόσιος βίος. Συμπτωματικά, οι παρέες κερδίζουν εκλογές. Πολλά «εγώ» που, είτε η συγκυρία είτε το μάρκετινγκ, τα έκαναν «εμείς» ώστε να υπάρχετε «εσείς» και να τεκμηριώνεται η πολιτική αντίθεση. Υπάρχουν παρέες επειδή τα μέλη τους έχουν τις ίδιες εμπάθειες η επιδιώξεις και επιθυμούν να τις καμουφλάρουν μέσα από τη συλλογικότητα.

Είναι τελικώς όλοι ιδιοι ? Φυσικά διότι όλοι έχουν παρέες, συμπάθειες και αντιπάθειες. Ολοι προσπαθούν να αποδείξουν ότι οι «άλλοι» είναι κλέφτες και ψεύτες (στην καλύτερη περίπτωση να αποδείξουν ότι είναι χειρότεροι). Αυτός που κερδίζει είναι αυτός που έχει τους περισσότερους φίλους αλλά έχει πείσει ότι … δεν πιάνεται φίλος … Αυτό δε σημαίνει ότι ο νικητής δεν πρέπει να είναι φιλικός στον τρόπο που επικοινωνεί και διοικεί ! Οσο περισσότερο δεμένος είναι με την παρέα του, τόσο λιγότερο φιλικός είναι με την κοινωνία η οποία, έως σήμερα, δεν είδε λύσεις από τους .. φίλους.

Categories:   Επικαιρότητα

Comments

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: