Menu

Ζητιάνος απο φτώχεια ή απο επάγγελμα;

αθλουπολη
Κάποτε ήταν λίγοι … ίσως λιγότερο θαρρετοί να βγουν στους δρόμους και να απλώσουν το χέρι… κάποτε η δική μας η συμπόνια ήταν μεγαλύτερη και περισσότερη. Πιστεύαμε ίσως πιο εύκολα τότε… δεν ήταν το χέρι που έμπαινε στην τσέπη αλλά η καρδιά που άνοιγε… γιατί τα λίγα ψιλά που δίναμε στο ζητιάνο της γωνίας σαφώς και δεν έφτιαχναν τη ζωή του ,ήταν ίσως η ελάχιστη ανακούφιση του… η σπίθα στα μάτια πως ο συνάνθρωπος σταμάτησε…

Σήμερα τα περισσότερα βλέμματα έχουν γίνει παγωμένα και γυάλινα… προσπερνάς το ζητιάνο της γωνίας λες και δεν υπάρχει.. μέσα σου σκέφτεσαι «να πάει να δουλέψει, αφού δεν έχει τίποτα» ή «λέει ψέματα πως έχει άρρωστο παιδί, δεν του δίνω»… κάπως έτσι όλοι εμείς εφησυχάζουμε τη συνείδησή μας και προχωράμε ακάθεκτοι στα ψώνια μας… οι γιορτές είναι μια περίοδος που πάντα ετούτες οι εικόνες είναι πιο έντονες και οι ζητιάνοι; Ακόμα πιο πολλοί… Γίναμε πιο φτωχοί; Ή απλά η ζητιανιά έγινε επιχείρηση; Μήπως κάποιοι επιτήδειοι έκαναν επιχείρηση την ευαισθησία που υπάρχει στις καρδιές του κόσμου αλλά και την ανάγκη κάποιων;

Γεγονός είναι πως ειδικά τις ημέρες των γιορτών κάθε γωνιά έχει και το δικό της ζητιάνο… ξάφνου έγιναν πολλοί , κάποιοι μάλιστα και αγενείς… αν δεν δώσεις από το υστέρημά σου σε στολίζουν με χίλια δύο επίθετα αλλά και κατάρες… ουδείς απαντά , απλά προχωρά… ίσως γιατί κατανοεί, ίσως γιατί απαξιεί.

Εκείνο που αξίζει να σημειωθεί και είναι η αιτία του σημερινού ρεπορτάζ είναι τα μωρά της κάθε γωνίας. Τις ημέρες των γιορτών όπου κι αν έστρεφες το βλέμμα μια γυναίκα, μια τσιγγάνα μ ένα μωρό στην αγκαλιά , στο καρότσι , στο πεζοδρόμιο. Μωρά παιδάκια που κλαίνε, κοιμούνται , κοιτάζουν απορημένα… Άραγε γι αυτό ήρθαν στον κόσμο;

Τόσος και τόσος λόγος για τα παιδιά των φαναριών και την εκμετάλλευση, γι αυτά τα μωρά παιδιά; Η μητέρα κρατώντας τα σαν μικρά τσουβαλάκια στα χέρια ζητιανεύουν για ένα μπουκάλι γάλα, για λίγο ψωμί να θρέψουν το παιδί τους…

Και αναρωτιέμαι ειλικρινά… πόση ανευθυνότητα; Πόση κατάντια; Δεν κατανοείς την κατάσταση σου για να γνωρίζεις πως αν φέρεις ένα παιδί στον κόσμο δεν θα μπορείς να το θρέψεις; Να το φροντίσεις σωστά; Φέρνεις ένα παιδί στον κόσμο και το σέρνεις στα πεζοδρόμια για να λυπηθεί ο κόσμος εκείνο και να δώσει χρήματα…;

Κατάντησε η κοινωνία μας , κατάντησαν οι άνθρωποι και τα μωρά έγιναν ακόμα και αυτά μέσο για να έρθουν χρήματα σε κάποιες τσέπες…. Κι όσο οι υπηρεσίες δεν κάνουν και αυτές τη δουλειά τους τόσο εικόνες σαν κι αυτήν , τραβηγμένη παραμονή Πρωτοχρονιάς έξω από το δημαρχείο της Τρίπολης, όχι μόνο θα υπάρχουν αλλά και θα πολλαπλασιάζονται…

αθλουπολη

Categories:   Επικαιρότητα

Comments

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: