Menu

Τώρα που τελείωσαν οι εκλογές.

Ψάχνω στων ονείρων μου τ’ άδειο συρτάρι

                    μήπως είναι εκεί

Βρίσκω του Αλαντίν το σκουριασμένο λυχνάρι

                     κάνω μια ευχή

Στείλε μου Αλαντίν ένα χαλί να πετάω

                      με χρυσά φτερά

Χίλιες και μια νύχτες και φλουριά να μετράω

                   Σαν Αλί Μπαμπά

 AA2.jpg

Κλείνω ραντεβού στη Τζεμιλέ στη Βαγδάτη

                  μέσω του Αλαντίν

Και την ονειρεύομαι στ’ άσπρο παλάτι

            με φερετζέ blue jean

Ένα σπορ ιπτάμενο χαλί καβαλάω μ’άλογα πολλά

Τέρμα γκάζια και για τη Βαγδάτη πετάω

                 Σαν Αλί Μπαμπά

 

Όμως στη Βαγδάτη βρίσκω μάυρα μελτέμια

              μπόμπες και καπνός

Ούτε Τζεμιλέ, ούτε ωραία χαρέμια

               μαύρος ουρανός

Παίρνω το χαλί και στο μαύρο μου χάλι

                   φεύγω μακριά

Στέλνω τηλεγράφημα στο θείο Μιχάλη,

                 δεν είμαι καλά

Αλί Μπαμπά, αχ Αλί Μπαμπά

 

Έγινε καπνός και στάχτη το άσπρο παλάτι,

                  πόλη του Ιράκ

Ίσως να ‘φταιγε το στρώμα και το κρεβάτι

                  για το πατατράκ

Έγινε χαμός στης Περσίας τον κόλπο,

                    πάει τ’ όνειρο

Ίσως να ‘ναι κι ο Αλί Μπαμπά μες το κόλπο,

                   βρε τον πονηρό…

       Στίχοι και ερμηνεία: Σάκης Μπουλάς

σε μουσική επένδυση του Μιχάλη Ρακιντζή

 ΝΕΤ αλι μπαμπά.jpg

     http://petra.pblogs.gr

 

ΝΕΤ μnjl.jpg

      Παράλληλα, η αντιπολίτευση

 

           στρέφει τα πυρά της

 

      κατά της κυβέρνησης για…

2NET 827.jpg

Σύμφωνα με πληροφορίες, ήδη έχει συγκεντρωθεί ένας

μεγάλος αριθμός φακέλων που ερευνάται

αυτήν τη στιγμή με άκρα μυστικότητα

από τους επιτελείς του πρωθυπουργού.

Η «ομάδα εσωτερικού ελέγχου» πάντως συνεχίζει

απτόητη το έργο της, το οποίο θα ενταθεί

αμέσως μετά τις γιορτές.

Αρχές της προηγούμενης εβδομάδας

οι Γιάννης Αγγέλου, Κώστας Σταϊκούρας

και Λευτέρης Ζαγορίτης παραχώρησαν γεύμα

στους διευθυντές των υπουργείων στο εστιατόριο

Πατρίς στην Πλάκα και, εκτός από τις καθιερωμένες

 ευχές, τους έδωσαν και εντολές.

Μεταξύ άλλων τους ζήτησαν να έχουν τα μάτια

και τα αυτιά τους ανοικτά για όποια παρατυπία

ακούσουν ότι ίσωςνα συμβαίνει στο υπουργείο τους.

«Οσοι αποδεικνύεται ότι έχουν προβεί σε άνομες

πράξεις θα πηγαίνουν σπίτια τους.

Ο πρωθυπουργός δεν πρόκειται να χαριστεί

σε κανέναν, όσο ψηλά και αν βρίσκεται»

τους είπαν με νόημα. 

http://diafthora.blogspot.com/

sνετ tef022.jpg

     httpSlightly Sad/www.panoramio.com/photo/43144814

pinoc νετ o.jpg

                          Φίλοι μου

 

   Από το παρελθόν διδάσκεσαι το μέλλον

   η καλύτερη πρόταση που άκουσα είναι:

 

           Ψηφίστε Αλή Μπαμπά.

       Έχει μόνον 40 κλέφτες!!!

   Οι άλλοι έχουν περισσότερους.

 

      Το ζήτημα είναι πάρα πολύ απλό:

– Αν έχετε γνωστό δήμαρχο ή περιφερειάρχη

(δηλαδή είστε διαπλεκόμενος), και αναμένετε

ρουσφέτι, ψηφίστε αυτόν που γνωρίζετε.

 

– Αν δεν έχετε κάποιο ιδιαίτερο συμφέρον,

         ψηφίστε λευκό και στην ουσία

     θα έχετε ψηφίσει όποιον νικήσει.

Αν δεν θέλετε να συμμετάσχετε  

στην διαδικασία της, να πάτε εκδρομή ή . . .

     Αφήστε όλους του άλλους

    να αποφασίσουν για εσάς.

    Αυτοί ξέρουν καλύτερα!

net ALI MPAMPA .jpg

        Κλέφτες, του δημοσίου χρήματος, υπήρχαν

  πάντοτε και σε όλα τα καθεστώτα.

 

      Θυμηθείτε μόνο τον Άρπαλο,

        τον θησαυροφύλακα

     αλλά και προσωπικό φίλο,

      του Μεγάλου Αλεξάνδρου!

40 ΝΕΤ -200.jpg

…………………………………………………………………..

Τα πάντα όμως, ανετράπησαν διότι αιφνιδίως επέστρεψε

ο Αλέξανδρος νικητής και παντοδύναμος.

Ο Άρπαλος εζήτησε σωτηρίαν δια της φυγής,

έχων συγκεντρώσει, με τον πλούτον που κατεχράσθη,

αξιόλογον πολεμικήν δύναμιν από 6.000 μισθοφόρους

 και 30 πλοία, άφθονα δε οικονομικά μέσα ανερχόμενα

 σε 5.000 τάλαντα. Κατέφυγε στο Σούνιο.

Αρχικώς οι Αθηναίοι απέπεμψαν αυτόν.

Κατά πρότασιν του Δημοσθένους αργότερον,

τον εδέχθησαν επανελθόντα από το Ταίναρον.

Είχε καταφύγει στο εκεί καταφύγιο των μισθοφόρων

και τυχοδιωκτών, κοντά στις ¨πύλες του Άδη ¨.

 

Στην Αθήνα ο Άρπαλος για να επιτύχει εύνοια,

δωροδόκησε ισχυρά πρόσωπα και μάλιστα πολιτικούς,

ως δε ελέγετο επιμόνως και τον Δημοσθένην.

Εν τω μεταξύ, ο Αντίπατρος, βασιλιάς της Μακεδονίας,

εζήτησε την έκδοσή του. Οι Αθηναίοι αντετάχθησαν,

δέχτηκαν όμως πρόταση του Δημοσθένους

να φυλακιστεί ο Άρπαλος, τα δε απομένοντα

 από τον θησαυρόν 700 τάλαντα να κατατεθούν

στον Παρθενώνα για φύλαξη.

Όμως την επομένην το μισό του παραπάνω

     ποσού, δεν βρέθηκε στη θέση του.

Η ανεύρεση των υπολοίπων και η μήνυση

των ενόχων ανετέθη στη Βουλή του Άρειου Πάγου.

        Αλλά ούτε και τα τάλαντα ανευρέθηκαν,

    ούτε οι ένοχοι, η δε μήνυση έπεσε στο κενό.

Σας θυμίζει μήπως τίποτα αυτό, από το σήμερα;

 

    Ειδικά αυτό το τελευταίο, με την απόδοση

δικαιοσύνης και την επιστροφή των κλεμένων!

 

Epik-3.jpg

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

          Τα ρούχα μου παλιώσανε και πέφτουν

           σαν χρεοκοπημένες κυβερνήσεις…

          Γέρασα μ’ ένα παιδικό παντελονάκι

             και το πλοίο δε φάνηκε ακόμη…

          Σε σφίγγω πιο πολύ γιατί κρυώνω

το κορμί μου δρόμος, που εκτελούνται δημόσια έργα

       κομπρεσέρ μ’ ανοίγουν και με κλείνουν…

          Τράβα λίγο τη κουρτίνα να με δεις

  έγινα διάδρομος για στρατιωτικά αεροπλάνα

              

               Και το μυαλό μου, αποθήκη,

                για ραδιενεργά κατάλοιπα.

Μέτρα ασφαλείας πήρανε, για την αναπνοή μου

            και σε πολυεθνικό μονόδρομο,

        το μέλλον μου δώσαν αντιπαροχή

Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα.

 

          Έτσι ζω προκαταβολικά το παρελθόν μου

             και με δυο γυμνά καλώδια για χέρια

   αγκαλιάζω τα ψηλά σου volt για στερνή φορά.

                            Στίχοι: Αντώνης Πανταζής

άδεια κατσαρολα.jpg

        Και για το τέλος θα κάνω μία ευχή

        σε κάποιους «φίλους» που είναι

                 συνέχεια στην κλάψα

       και στο  «Αρχίστε την επανάσταση

              και πάρτε με στο τηλέφωνο».

 

Οι επαναστάσεις αίματος, δεν γίνονται με ωράριο

ούτε κι έδωσαν ποτέ λύσεις μακροπρόθεσμα

κι αυτό γιατί νέοι επιβήτορες στρογγυλοκάθονται

στις καρέκλες των παλιών και θρονιάζονται

στους σβέρκους των λαών που σύντομα ξεχνούν,

όπως τα μικρά παιδιά, με μία μόνο καραμέλα.

Σε όλους αυτούς εύχομαι να μην νοσταλγήσουν

                            ποτέ

            αυτές τις ημέρες!

 

 

κλεφτες 2 copy.jpg

Ας μην γκρινιάζουμε λοιπόν και ας δούμε που έχουμε κάνει λάθος.

                     Ένα πρόχειρο παράδειγμα:

  Πόσα από αυτά που αγοράζουμε τα χρειαζόμαστε πραγματικά.

  Πόσες ώρες δουλεύουμε και τι υπηρεσίες προσφέρουμε.

 

       Α, ναι και δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ

   πως δεν είμαστε ούτε το κέντρο του κόσμου

 αλλά ούτε και είμαστε μόνοι μας στον πλανήτη!

 

Categories:   Επικαιρότητα

Comments

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: