Menu

Ναι, οι Δικέφαλοι αξίζουν το σεντόνι!

αθλουπολη

Τρία εφτάρια στον κουλοχέρη του καζίνου είναι συνώνυμα τεράστιας τύχης, κερδών και τζακ ποτ. Στην περίπτωση του απολαυστικά «τρελού» ΠΑΟΚ είναι συνώνυμα χαμόγελων, έστω και αν το τρίτο από αυτά τα εφτάρια απείλησε να τα παγώσει.

Στα τρία τελευταία ημίχρονα των ευρώ – αγώνων του Δικεφάλου, σημειώθηκε γκολ στο έβδομο λεπτό. Στο πρώτο μέρος της ρεβάνς με την Βασιλεία (από τον Φερνάντο Βαρέλα), άνοιξε διάπλατα τον δρόμο της πρόκρισης και στο δεύτερο μέρος (από τον Αλεκσάντρ Πρίγιοβιτς) την σφράγισε και τυπικά.

Στο πρώτο ημίχρονο της πρώτης αναμέτρησης με την Σπαρτάκ Μόσχας στην Τούμπα, το γκολ επιβεβαίωσε ότι η ρωσική ομάδα είναι… φωτιά και λάβρα από την μέση και μπροστά, αλλά και πολύ τυχερή, αφού σκόραρε δις στις ισάριθμες πρώτες ευκαιρίες της. Ε και;

Αυτός ο ΠΑΟΚ, παρ’ ότι άργησε να μπει στον ρυθμό του αγώνα, παρ’ ότι δεν αντιμετώπισε αποτελεσματικά την πίεση ψηλά, αν και γνώριζε απόλυτα πως θα παίξει η Σπαρτάκ, έδειξε χαρακτήρα αντάξιο… χρυσού σεντονιού!

Γιατί, αν η ομάδα του Ραζβάν Λουτσέσκου παίξει στην Μόσχα, έστω και κατά διαστήματα, όπως το έκανε στο δεύτερο κομμάτι του πρώτου ημιχρόνου, δικαιούται να ελπίζει βάσιμα, τόσο στην πρόκριση εις βάρος της ομάδας του Μάσιμο Καρέρα, όσο και στην υπέρβαση των ομίλων!

Η Μπενφίκα ή η Φενέρμπαχτσε, όποια εκ των δύο και αν περιμένει στα πλέι οφ, δεν μοιάζει ικανή να τρομάξει τον Δικέφαλο, όταν αυτός καταφέρνει να ξεπεράσει με τόσο πειστικό τρόπο ένα χάντικαπ – σοκ δύο τερμάτων σε 15 λεπτά μέσα στο σπίτι του.

Ναι, σύμφωνοι, το πρώτο γκολ προήλθε από ανόητο πέναλτι και το τρίτο από δώρο του 20χρονου τερματοφύλακα Αλεκσάντρ Μαξιμένκο (δεν είναι όλοι στην Ρωσία… Ιγκόρ Ακινφέεφ), αλλά και αυτά είναι μέσα στο παιχνίδι, όπως και η αστοχία του Δημήτρη Πέλκα στο δεύτερο μέρος, αλλά και η απόκρουση – θαύμα, μεταξύ του Αλέξανδρου Πασχαλάκη και του δοκαριού, στο πέναλτι του Κουίνσι Πρόμες.

Γι’ αυτό, άλλωστε, μας αρέσει τόσο το ποδόσφαιρο. Γιατί το φαβορί θα επικρατήσει τις περισσότερες φορές, η λογική θα κυριαρχήσει του παράλογου, αλλά θα υπάρξουν και πολλές περιπτώσεις που όλα θα ανατραπούν, εκεί που ενδεχομένως δεν το περιμένει κανείς.

Ο ΠΑΟΚ έδειξε χαρακτήρα και ωριμότητα για να ξεπεράσει τις αναποδιές, τις αδυναμίες του στην άμυνα (ο Εβγέν Χατσερίντι θέλει ακόμα αρκετή δουλειά για να φτάσει στα στάνταρ του…) και την απουσία του Αντελίνο Βιεϊρίνια, ο οποίος θα μπορούσε να ισορροπήσει ακόμα περισσότερο τα ανεβάσματα της ομάδας (σε σχέση με τον Χοσέ Άνχελ Κρέσπο), βλέποντας και την συγκλονιστική προσπάθεια του Λέο Μάτος στα δεξιά.

Ο Δημήτρης Λημνιός πρόσθεσε μια ακόμα πειστική εμφάνιση στο ενεργητικό του και, αν προσεχτεί, μπορεί να εξελιχθεί σε σημαντικό κεφάλαιο για τον ΠΑΟΚ και κατ’ επέκταση το ελληνικό ποδόσφαιρο, όπως βεβαίως και ένας Πέλκας που δεν πρέπει να μείνει στην τεράστια χαμένη ευκαιρία του δεύτερου μέρους (την οποία ο ίδιος δημιούργησε), αλλά σε όσα εξαιρετικά έκανε στο πρώτο.

Και στην Μόσχα; Η Σπαρτάκ προκρίνεται με 1-0, αλλά τολμώ να προβλέψω ότι δεν θα μπει μόνο ένα γκολ στην ρωσική πρωτεύουσα. Ο ΠΑΟΚ μπορεί να εκμεταλλευτεί τα δεδομένα κενά στην άμυνα της Σπαρτάκ και την παραδοσιακή ρωσική αφέλεια και, σε καμία περίπτωση, δεν πρέπει να πάει με την λογική να υπερασπιστεί στο 3-2, αλλά να πατήσει σε αυτό για να πάρει μια δεύτερη, σπουδαία πρόκριση.

Και αν ο ΠΑΟΚ έχει ακόμα μεγάλα εμπόδια μπροστά του, η ΑΕΚ ατενίζει πιο καθαρά τον ορίζοντα μετά το ηρωικό 1-1 στην Γλασκόβη. Μια ισοπαλία που ήρθε κόντρα σε Θεούς και δαίμονες, με μια ατυχία με το «καλημέρα» (ενοχλήσεις του Λούκα Μπογέ στο ζέσταμα), ένα γρήγορο γκολ και μια αποβολή – εφεύρεση του Λούκα Μπάντι, το όνομα του οποίου προ οκταετίας είχε εμπλακεί σε μια περίεργη υπόθεση που αφορούσε ευρωπαϊκό αγώνα άλλης ελληνικής ομάδας.

Ο Ιταλός διαιτητής φαίνεται πως το είχε κρατήσει… μανιάτικο στους Έλληνες και «εφηύρε» αποβολή του Κώστα Γαλανόπουλου, την οποία όμως ξεπέρασε ΚΑΙ αυτή η ψυχωμένη ομάδα του Μαρίνου Ουζουνίδη, η οποία έπαιξε στο «Σέλτικ Παρκ» πρωτίστως για να μην χάσει και τα κατάφερε περίφημα.

Η Σέλτικ είχε περισσότερα τρεξίματα και ενέργεια, έκλεισε κατά διαστήματα την ελληνική ομάδα στα καρέ της, αλλά η ΑΕΚ έδειξε τον χαρακτήρα και το ατσάλι που την χαρακτήριζε και πέρυσι στα παιχνίδια της στο Europa League.

Με έναν αναγεννημένο Βίκτωρα Κλωναρίδη (ο Ουζουνίδης το πιστώνεται απόλυτα αυτό) και με έναν Μάρκο Λιβάια να παίζει ιδανικά τον ρόλο του «φουνταριστού», η πρωταθλήτρια πέτυχε το πολύτιμο εκτός έδρας γκολ που κυνηγούσε, δεν έχασε και πλέον κρατάει την τύχη στα χέρια της.

Τι χρειάζεται στην ρεβάνς; Παρόμοια ψυχραιμία στα μετόπισθεν, υπομονή στην επίθεση και, κυρίως, να επιβάλει αυτή τον ρυθμό που θα την εξυπηρετεί, γνωρίζοντας ότι η νίκη με οποιοδήποτε σκορ, ακόμα και η «λευκή» ισοπαλία, την φέρνει ουσιαστικά στους ομίλους του Champions League, για πρώτη φορά ύστερα από δώδεκα χρόνια.

Γιατί, ειλικρινά, δεν βλέπω πως, αν η ΑΕΚ αποκλείσει την Σέλτικ, θα αποκλειστεί στα πλέι οφ από την Μάλμε του Τρίστασον ή την Βίντι (πρώην Βιντεότον) των αδελφών Στσέποβιτς. Σοβαροί να είμαστε…

αθλουπολη

Categories:   Αθλητικά, Επικαιρότητα

Comments

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: