Η τεχνική της υδατογραφίας δίνει στην εικόνα μια απαλή και φωτεινή ατμόσφαιρα.
Με τον όρο υδατογραφία, ή τον αντίστοιχο διεθνή ακουαρέλα,
(από την ιταλική γλώσσα), αναφέρεται ένα συγκεκριμένο
είδος ζωγραφικής στην οποία τα τριμμένα χρώματα,
που λέγονται και νερομπογιές, διαλύονται σε νερό
κι αναμιγνύονται με μια μικρή ποσότητα στερεωτικού υλικού,
που παλαιότερα ήταν το αραβικό κόμμι.
Η τεχνική αυτή έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής
στους τοπιογράφους του 18ου αιώνα,
όμως ο δεξιοτέχνης Άλμπρεχτ Ντύρερ
την εφάρμοζε ήδη από τον 15ο αιώνα.
Σε μερικά έργα του, χρησιμοποίησε ακουαρέλα
για να απλώσει χρώμα στα σχήματα που είχε ήδη
δημιουργήσει με μελάνι,
ενώ σε άλλα τη διαχειρίστηκε πιο ελεύθερα.
Τα χρώματα της υδατογραφίας πρέπει να είναι διάφανα,
για να διακρίνεται το χαρτί κάτω από τη ζωγραφική επιφάνεια,
στοιχείο που βοηθά στη δημιουργία λεπτών αποχρώσεων
και την επιτυχημένη απόδοση των ατμοσφαιρικών συνθηκών.
Πηγή
