Κεντρική ΣελίδαΤοπικά

Το συγκλονιστικό post της Σοφίας Μπαλτά:Να σας συστησω τον “Κυριο Καρκινο” μου….

Η ζωή κυλάει, ο χρόνος περνάει και εμείς εκεί…βολεμένοι και προφυλαγμένοι στο κάστρο που με τόση μαεστρία χτίσαμε, που με τόσο κόπο και στερήσεις στολίσαμε για να ζήσουμε το παραμύθι που λέγεται ζωή. Αυτή όμως η παιχνιδιάρα κυρία, μας παρατηρεί κοροϊδευτικά σκεπτόμενη…..”κάνε ότι θες, στολίσου όπως θες, με ότι πιο ακριβό και φινετσάτο υπάρχει, το μάθημα εγώ θα σου το δώσω!!! Δε σε ξεχνώ και ας με ξεχνάς εσύ!

Γιατί με σκορπάς σε αφελείς απολαύσεις, γιατί χάνεις την ουσία και την ποιότητα που σου προσφέρω απλόχερα, γιατί ξεχνάς να δώσεις νόημα ακόμη και στις απλές “καλημέρες” και στα απαλά χαμόγελα”.

Η στιγμή που ο καρκίνος χτυπάει την πόρτα
Και έτσι ξαφνικά μια μέρα αντιλαμβανόμαστε ότι γίναμε άσχημοι, ότι ξεχάσαμε να κοιτάξουμε τόσα χρόνια πίσω από το είδωλο του καθρέφτη, να διακρίνουμε μέσα από τη φαινομενική τελειότητά μας τις βαθιές μας πληγές, τις καλά κρυμμένες ατέλειές μας.

Έρχεται λοιπόν η στιγμή που ο ανεπιθύμητος επισκέπτης μας χτυπά την πόρτα. Και μέχρι να σκεφτούμε εάν πρέπει να του ανοίξουμε και πως να τον αποφύγουμε, τον βλέπουμε να σεργιανά περίχαρος στους χώρους του σπιτιού μας και να σιγοτραγουδά “θα τα βρεις μαζί μου σκούρα….”. Γιατί αυτός ο ανεπιθύμητος επισκέπτης δεν έρχεται ποτέ άλογα. Συνήθως εμφανίζεται όταν εμείς πιστεύουμε ότι όλα είναι καλά στη ζωή μας και δε χρειάζεται να έχουμε καμιά αβεβαιότητα για το μέλλον, καμιά ανησυχία για το παρόν. Έρχεται λοιπόν να μας υπενθυμίσει ότι χάσαμε που ποντάραμε στη σταθερότητα της αστάθειάς μας.

Ο καρκίνος δεν είναι επισκέπτης της μια νύχτας. Είναι ένας άγνωστος που έβαλε σκοπό να γνωριστεί πολύ καλά μαζί σου. Και εσύ, έτσι θα μείνεις; Να τον κοιτάς απορημένη; Μήπως πρέπει να αντιδράσεις, να καταστρώσεις το δικό σου σχέδιο αντεπίθεσης;

Σχέδιο δράσης για την καταπολέμηση του καρκίνου
Αρχικά λοιπόν, βάλε τον μέσα στο σπίτι. Δως του μια καλή θέση να κάτσει, γιατί ήρθε για συγκατοίκηση και καλά θα κάνεις να ξέρεις που θα τον βλέπεις. Το κακό με αυτό τον επισκέπτη είναι ότι ενώ δε θα κάνεις τίποτα για να τον ευχαριστήσεις, αυτός δε θα ξεκουμπίζεται. Εκεί θα καταλάβεις πως τα πράγματα δεν είναι καθόλου εύκολα! Ο “κύριος” αυτός θα καθίσει αναπαυτικά στην πολυθρόνα του, θα ανάψει το πούρο της καιγόμενης ζωής σου και θα σε περιμένει να λυγίσεις απλά μπροστά του. Όπως κατάλαβες, ο πόλεμος άρχισε! Καιρός να βγουν τα όπλα του καθενός.

Αρχικά οργανώνεις τις συμμαχίες σου. Φίλοι και γνωστοί, όλοι στέκονται δίπλα σου με χιλιοειπωμένες ατάκες, με χάδια και φιλιά. Μα φίλε μου, πρέπει να πάρει μπρος το μυαλό σου, το οπλοστάσιο βρίσκεται μέσα σου. Ο πόλεμος αυτός είναι προσωπικός!

Οδηγείσαι στο χειρουργείο. Εκεί πλέον τρως δυο σφαλιάρες, μια για να ξυπνήσεις από το χειρουργείο και μια άλλη για να καταλάβεις ότι δε θα παλέψει κανένας άλλος με το θεριό παρά μόνο εσύ. Το σωματικό χειρουργείο δεν είναι τίποτα μπροστά στην πνευματική αυπνία που ακολουθεί. Να θυμάσαι όμως ότι έχεις ένα ισχυρό όπλο, τη λογική σου, η οποία δεν αρρωσταίνει ποτέ ό,τι και αν συμβαίνει στο σώμα μας. Αξιοποίησέ το!

Ειρωνέψου τον, χλεύασέ τον! Πες του «κάθε βράδυ θα φοράω τα μακριά δαντελωτά μου φορέματα, έτσι.. για να με βλέπεις όμορφη. Και κάθε μέρα θα γίνομαι ακόμη πιο όμορφη!»

Πάρε βαθιές ανάσες. Προσπάθησε να ελευθερώσεις τα πνευμόνια σου από τον όγκο των αρνητικών συναισθημάτων που γέμισες τόσα χρόνια. Άφησε τα πράγματα να φύγουν. Χαμογέλα γλυκά και τρυφερά και προχώρησε με σένα στο πλάι.

Ο πόνος του σώματος είναι μια ακόμη σημαντική σχέση που πρέπει να δουλέψεις. Είναι μια προσωπική ιερή σχέση. Καταρχήν, σε βοηθάει να αναγνωρίσεις που είναι το πρόβλημα και να το δεχτείς. Μετά, σου γεννά την υπομονή που δεν είχες.

Ο σωματικός πόνος δε σε σκοτώνει. Από τον ψυχικό όμως κινδυνεύεις πολύ σοβαρά.

Συμμάχησε με όλα τα μέσα που υπάρχουν για να εξοντώσεις την υπουλότητα του εχθρού.

Κάτσε αναπαυτικά! Δεν είσαι μόνη, έχεις τόσες όμορφες σκέψεις συντροφιά. Η διάθεσή σου πρέπει να είναι καλή. Να τη φροντίζεις και να την τροφοδοτείς με όμορφους φίλους, όμορφα βιβλία που θα σου γεννούν όμορφες και δυνατές σκέψεις. Μετέτρεψε τις σκέψεις αυτές σε ένα σιδερένιο τοίχος που ο επισκέπτης σου θα δυσκολευτεί να διαπεράσει. Τελικά, καταλήγεις ότι εσύ επέτρεψες αυτόν τον ανεπιθύμητο επισκέπτη να έρθει και να εγκατασταθεί σπίτι σου. Το σώμα σου είχε γεμίσει τοξίνες, ίσως και η ζωή σου. Να λοιπόν που σου έδωσε την ευκαιρία να καθαριστείς εσωτερικά, να πετάξεις τα περιττά, να πετάξεις ότι σε βαραίνει και σε στενοχωρεί, να δεις τη ζωή αλλιώς. Όμορφη όπως πραγματικά είναι και συγκλονιστική, όπως λίγοι καλοί εραστές μπορούν να τη ζουν!

Πηγή:

Από το «Εγχειρίδιο Πολέμου κατά του Καρκίνου» της Χρήσταινα Σοφία

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Close