Τα πολεμικά σχέδια της κυβέρνησης του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στοιχίζουν ακριβά στην τουρκική οικονομία και στον τουρκικό λαό. Και όταν λέμε ακριβά, το εννοούμε.

Σύμφωνα με την ανάλυση του δημοσιογράφου Ζουλφιγκάρ Ντογκάν, η Τουρκία όχι μόνο δεν έχει μειώσει τις αμυντικές της δαπάνες κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων χρόνων, όταν και αντιμετώπισε δύσκολα οικονομικά προβλήματα, αλλά αντίθετα τις εκτόξευσε προκειμένου να εξυπηρετηθεί το σύνολο του αφηγήματος του Τούρκου προέδρου.

Ο Ντογκάν μιλάει με νούμερα. Και τα νούμερα, όπως πάντα, είναι αμείλικτα. Στον προϋπολογισμό του 2020 οι αμυντικές (και…επιθετικές θα μπορούσε να πει κανείς) δαπάνες την Τουρκία αφορούσαν το 13%. Σε απόλυτο νούμερο άγγιξαν το τεράστιο ποσό των 20 δις δολαρίων. Και αν σ’ αυτά προσθέσουμε και την αποζημίωση που δίνει το τουρκικό κράτος σε πολεμικές βιομηχανίες το ποσό σχεδόν διπλασιάζεται και φτάνει στο 25% του προϋπολογισμού. Κοινώς, το 1/4 του κρατικού χρήματος ξοδεύεται στα όπλα και στη συντήρηση του στρατού.

Ομως το χρήμα δεν είναι ατελείωτο, ούτε η Τουρκία έχει ανακαλύψει κάποιο μαγικό τρόπο να “κόβει” λίρες και δολάρια. Τα λεφτά που ξοδεύονται σε εξοπλισμούς (για ένα στρατό που ας μην ξεχνάμε έχει παρουσία σε Λιβύη, Συρία, Κύπρο, Αφρική, Βοσνία και σε άλλα μέρη του κόσμου) λείπουν από κάπου αλλού. Ηδη από τον Ιούλιο η Τουρκία ξεπέρασε το στόχο που είχε θέσει για το δημοσιονομικό έλλειμμά της καθ’ όλη τη διάρκεια του 2020. Και μέχρι την τελευταία ημέρα του έτους μεσολαβούν ακόμη πέντε μήνες κάτι που σημαίνει ότι το έλλειμμα θα φτάσει σε δυσθεώρητα ύψη.

Οσο θέλει ο “σουλτάνος”

Πρέπει, επίσης, να δοθεί προσοχή και σε κάτι άλλο. Ο Ερντογάν δεν λογοδοτεί γι’ αυτά τις σπατάλες. Για τις στρατιωτικές δαπάνες απαγορεύευαι να υποβληθούν κοινοβουλευτικές ερωτήσεις ενώ σ’ αυτές δεν έχει πρόσβαση ούτε το Ελεγκτικό Συνέδριο. Τουτέστιν, ο εκάστοτε πρόεδρος, στην προκειμένη περίπτωση ο Ερντογάν, ξοδεύει χωρίς να δίνει λογαριασμό σε βουλή, κόμματα, λαό.

Επί της ουσίας, ο δανεισμός παραμένει η μόνη λύση και η μόνη διέξοδος. Και η αλήθεια είναι ότι η Τουρκία δανείζεται πολύ και με μεγάλα επιτόκια.Μόνο τους τελευταίους οκτώ μήνες το τουρκικό κράτος δανείστηκε περίπου 14δις δολάρια και 3 δις ευρώ για να εξυπηρετήσει τις υποχρεώσεις και τους σκοπούς του.

Την ίδια ώρα, η λίρα υποτιμάται (μέσα στον Αύγουστο σε επίπεδα ρεκόρ έναντι του αμερικανικού δολαρίου) και τα συναλλαγματικά αποθέματα της κεντρικής τουρκικής τράπεζες αρχίζουν να εξαντλούνται. Μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν όσο και αν ο Ερντογάν ορέγεται τεράστια κοιτάσματα φυσικού αερίου στη Μαύρη Θάλασσα.

Και όμως ο Ερντογάν και η κυβέρνησή του επιμένουν. Μόνο τα τελευταία 2,5 χρόνια η Τουρκία έδρασε στρατιωτικά (έχοντας, μάλιστα, και πολλές απώλειες) στη Συρία, στο Βόρειο Ιράκ (αναζητώντας Κούρδους αντάρντες και στη Λιβυή. Δεν διέθεσε μόνο έμψυχο δυναμικό αλλά και εξοπλισμούς (πυρομαχικά, drone, τεθωρακισμένα οχήματα) ενώ στη Λιβύη πλήρωσε και Σύρους μισθοφόρους.

Οι οικονομικές θυσίες είναι βαρύτατες. Αλλά οι εκλογές του 2023 βρίσκονται μακριά για να ανησυχήσει ο “σουλτάνος”. Προσώρας προέχει το δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας, το επικοινωνιακό σόου για τη συμπλήρωση 100 χρόνων από την ίδρυση της τουρκικής δημοκρατίας και φυσικά οι μπίζνες. Ας μην ξεχνάμε ότι ο Υπουργός Οικονομικών τυγχάνει να είναι και γαμπρός του…

πηγη