ΟΤΑΝ ΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ ΕΥΗΜΕΡΟΥΝ, ΑΛΛΑ Η ΣΙΚΥΩΝΑ ΣΑΠΙΖΕΙ…

Από… επιτυχία σε επιτυχία «καλπάζει» η δημοτική αρχή του Σπύρου Σταματόπουλου, μετατρέποντας τα φύκια της άθλιας καθημερινότητας σε μεταξωτές κορδέλες… Η Σικυώνα είναι υποβαθμισμένη σε όλους τους τομείς που αποτελούν την κύρια θεσμική και κοινωνική ευθύνη ενός δήμου. Ο δήμαρχος, προφανώς ευρισκόμενος στην άλλη (την χαρούμενη) πλευρά της σελήνης, δεν βλέπει τα σκουπίδια, την ερημοποίηση των δημοτικών υποδομών, την γκετοποίηση του κέντρου της πόλης. Δεν βλέπει ακόμα την αυξανόμενη παραβατικότητα και την κρίση στην αγορά. Δεν βλέπει τα λουκέτα.

Τον ενδιαφέρει να γράφει νούμερα, που αποτελούν κυβερνητικές δωρέες, πιθανόν και χωρίς αντίκρυσμα ή που -τέλος πάντων- θα ενεργοποιηθούν εάν και εφ’ όσον ο ίδιος ξαναγίνει δήμαρχος. Την ίδια στιγμή γύρω μας όλα, μαραζώνουν αφημένα στον χρόνο και στην συνείδηση των πολιτών. Ε, λοιπόν, αυτή η Συκιώνα του κ. Σταματόπουλου πλέον δεν αρέσει σε κανένα, παρά μόνο σε όσους την οδήγησαν στην παρακμή.

Το ωραίο είναι πως οι πολίτες δεν του ζήτησαν κανένα μεγάλο όραμα, δεν του ζήτησαν να ανακαλύψει τον χαλκό. Τα απλά πράγματα του ζήτησαν, όμως όχι μόνο δεν μπόρεσε να τους τα προσφέρει, αλλά τα έκανε χειρότερα από ότι τα παρέλαβε πριν 8 χρόνια. Η βρώμικη πόλη, τα βρώμικα χωριά δεν είναι λαϊκισμός, αλλά η καταφανέστατη αλήθεια…

Η καθημερινή κατάληψη της πόλης απο ομάδες που λεηλατούν την συλλογική της μνήμη, την αισθητική και τον χαρακτήρα της, γίνεται μπροστά στα μάτια του. Αλλά προφανώς αυτός και οι συνεργάτες του έχουν άλλα «σοβαρότερα» πράγματα να ασχοληθούν. Η σημερινή παρακμή είναι ολότελα δικό του έργο, πλήρως εναρμονισμένο με την τάχα-δήθεν φολκλορική του φιλοσοφία. Το νερό, η καθαριότητα, ο φωτισμός, η ασφάλεια των πολιτών δεν είναι έργα, είναι οι αυτονόητες υποχρεώσεις που έχει ένας δήμαρχος.

Μόλις στις τελευταίες ημέρες της θητείας κατάφερε, να μισο-εκπληρώσει την υποχρέωση του νερού. Κατά τα άλλα οι πολίτες έχουν μάτια και βλέπουν και κρίση για να καταλάβουν και αυτοί το αυτονόητο. Επί 8 χρόνια μετρήθηκε, ζυγίσθηκε και βρέθηκε ελλειποβαρής. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν του βγαίνουν οι αριθμοί, όσο και αν τους πολλαπλασιάζουν, γιατί η ευημερία των Σταματοπουλικών αριθμών, συγκρούεται κάθε στιγμή με την καθημερινότητα.

Για αυτή την καθημερινότητα -που, ουσιαστικά, είναι η ταμπακιέρα- σιγή ασυρμάτου από τον κ. Σταματόπουλο, ο οποίος προτιμά να μην βλέπει τις μεγάλες πληγές που αφήνει πίσω του…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here