Απόψεις

Οι Γονείς και τα κίνητρα στα Παιδιά

Η διαβίωση σε μια ορισμένη κοινωνία οδηγεί στη δημιουργία μιας αποκαλούμενης συνείδησης της ομάδας, από την οποία ένα άτομο επηρεάζεται κατά τη λήψη λιγότερο ή περισσότερο σημαντικών αποφάσεως ζωής.Συνδεόμαστε με το μονιμότερο και ισχυρότερο τρόπο με την οικογένειά μας. Η ανάπτυξή μας επηρεάζεται από τους γονείς μας, τα αδέλφια μας και όλα τα πρόσωπα που ανήκουν σε αυτό το οικογενειακό δέντρο. Ακόμα και αν οι σχέσεις έχουν διαταραχθεί λόγω ορισμένων καταστάσεων δε σημαίνει ότι η σχέση δεν υπάρχει ή δεν έχει καμία επιρροή.Κάθε οικογένεια έχει την ιστορία της. Δεν υπάρχουν ιδανικές οικογένειες, υπάρχουν μόνο οικογένειες που είναι „αρκετά καλές”. Σε κάθε οικογένεια, υπάρχουν στοιχεία που είναι πολύ σημαντικά και πολύτιμα για όλα τα οικογενειακά μέλη και αποτελούν μια πηγή υποστήριξης.

Ο όρος “κίνητρο” εξετάζεται από διάφορες θεωρίες της επιστήμης της ψυχολογίας. Καμία θεωρητική απεικόνιση των κινητήριων διαδικασιών δεν παρέχει μια εκτενή εξήγηση της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Στην ανθρώπινη ανάπτυξη υπάρχουν δύο τύποι κινήτρων:

Εξωτερικό κίνητρο – βασίζεται στην υποκίνηση των αναγκών με τη χρησιμοποίηση των τιμωριών και των ανταμοιβών, την πληροφόρηση για τις δυνατότητες που προσφέρονται από τις διαφορετικές καταστάσεις και το χειρισμό αυτών των δυνατοτήτων. Τα παιδιά και οι ενήλικοι που αντιπροσωπεύουν αυτόν τον τύπο κινήτρου επηρεάζονται από χειρισμούς και ενεργούν συνήθως κάτω από την επίδραση των άλλων. Είναι δύσκολο για αυτούς να αισθανθούν τις ανάγκες τους, προσδιορίζουν μετά βίας τις φιλοδοξίες και τις επιθυμίες τους, δεν ξέρουν τι ακριβώς θέλουν, χρειάζονται τις συμβουλές και την υποστήριξη.

Εσωτερικό κίνητρο – η ενεργοποίηση πραγματοποιείται όταν στοχεύει ένα άτομο να ικανοποιήσει τις δικές του ανάγκες. Πρέπει να γνωρίζει αυτές τις ανάγκες και πρέπει να ξέρει τι θέλει, γι’ αυτό ο διάλογος με τα παιδιά για τις ανάγκες τους είναι τόσο σημαντικός.

Τρόποι Ανάπτυξης Εσωτερικού Κινήτρου
Κάθε γονέας μπορεί να φροντίσει την ανάπτυξη των εσωτερικών κινήτρων του παιδιού του. Αυτό δεν σημαίνει ότι τα παιδιά μας θα κατευθυνθούν από τις εσωτερικές ανάγκες σε όλες τις δραστηριότητές τους. Αυτό που είναι σημαντικό είναι να αναπτύσσεται η ετοιμότητα να ικανοποιήσουν τις προσωπικές τους ανάγκες.

Ανάπτυξη γνωστικής περιέργειας
Η περιέργεια είναι κάτι ιδιαίτερο μέσα στα κινητήρια φαινόμενα. Προκαλεί την υποκίνηση σε ένα παιδί και ενισχύει την προθυμία να αναλάβει δράση. Καινοτομία, πολυπλοκότητα, αντίθεση, αλλαγές – είναι φαινόμενα που υποκινούν την περιέργεια.

Θύελλα ερωτήσεων

Οι γονείς καλό θα ήταν να ενθαρρύνουν τα παιδιά τους να κάνουν πολλές ερωτήσεις. Μπορεί να αφορούν συνηθισμένα ζητήματα που ίσως να φαίνονται ακόμη και χωρίς ενδιαφέρον, αλλά υπάρχουν μερικοί κανόνες:

»» Όσο περισσότερες ερωτήσεις υποβάλλονται από ένα παιδί, τόσο το καλύτερο (η
ποσότητα δημιουργεί την ποιότητα)
»» Ένας γονέας δεν πρέπει ούτε να επικρίνει τις ερωτήσεις ενός παιδιού ούτε να
αναμείνει οποιαδήποτε εξήγηση ως προς γιατί μια τέτοια ερώτηση υποβλήθηκε (μπορεί
να ερμηνευτεί ως έμμεση κριτική)
»» Ένας γονέας μπορεί να αναπτύξει τις ερωτήσεις ενός παιδιού
»» Όσο πιο ασυνήθιστες και απροσδόκητες ερωτήσεις, τόσο το καλύτερο
»» Ένας γονέας μπορεί να μοιραστεί τις ακόλουθες πληροφορίες με ένα παιδί:

Αφελείς ερωτήσεις
Ο γονέας παίζει το ρόλο του αφελούς, ο οποίος δεν καταλαβαίνει τα απλούστερα πράγματα. Ρωτά το παιδί απλές και αναπάντεχες ερωτήσεις, παραδείγματος χάριν:
»» Γιατί δουλεύουν οι άνθρωποι;
»» Γιατί τα παιδιά πρέπει να πηγαίνουν σχολείο;
»» Γιατί οι δάσκαλοι βάζουν βαθμούς;
»» Γιατί πρέπει να τηρούνται οι κανόνες υγιεινής;

Τι με εκπλήσσει;
Η έκπληξη μπορεί επίσης να υποκινεί τη δραστηριότητά μας. Εάν έχουμε τις έτοιμες απαντήσεις στις περισσότερες ερωτήσεις δεν είναι απαραιτήτως μια ένδειξη σοφίας. Αντιθέτως, έτσι γινόμαστε δογματικοί, παθητικοί και χάνουμε τη δυνατότητα να φανταστούμε.

Η ανάγκη για βελτίωση
Εδώ, δεν εστιάζουμε πάρα πολύ στα ελαττωματικά αντικείμενα ή τα φαινόμενα ή μόνο την πραγματικότητα αυστηρά. Αντιλαμβανόμαστε αυτή τη δεξιότητα ως „ανάγκη για βελτίωση του κόσμου”, η οποία ενθαρρύνει τη δράση και είναι μια σημαντική πηγή εσωτερικού κινήτρου.

Τα μέσα για αύξηση των κινήτρων είναι:

¨Μεταβίβαση¨ στους άλλους του τι προγραμματίζουμε να κάνουμε,η Ανάλυση του στόχου.
Προγραμματισμός μιας ανταμοιβής. Η οπτικοποίηση ενός στόχου – χρήση δημιουργικής φαντασίας, η Ανάλυση αρνητικών συνεπειών από τη μη επίτευξη ενός στόχου, η Ανάλυση θετικών αποτελεσμάτων της επίτευξης ενός στόχου, Αύξηση της γνώσης για το αντικείμενο.

Είναι σημαντικό οι γονείς να καταλάβουν πως το να δίνουν κίνητρα στα παιδιά τους είναι μια σημαντική διαδικασία που έχει βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα οφέλη. Παρακινούμαστε όχι μόνο προς το να ικανοποιήσουμε τις άμεσες ανάγκες μας. Το κίνητρο ρυθμίζει την επιθυμία μας για τους πιο μακρινούς στόχους. Ένας από αυτούς είναι η αυτοπραγμάτωση και η ανάπτυξη των δυνατοτήτων του κάθε Ανθρώπου.
Νίκος Ξένος

Εκπαιδευτής Ενηλίκων

Σύμβουλος Σταδιοδρομίας

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Close