Δεν πρέπει το φθινόπωρο να προκαλεί τη θλίψη
γιατί αυτήν την εποχή πατάμε τα σταφύλια
κι αν έχουμε καλή σοδειά γίνεται πανηγύρι
και γλέντι στήνεται χορός, το τσίπουρο σαν βγαίνει.
 
Δε θα ‘πρεπε να θλίβομαι η λογική μου λέει
ωστόσο το φθινόπωρο με θλίψη ζευγαρώνει.
Είναι το τέλος ξέγνοιαστου καλοκαιριού συνήθως
και κάποιων ίσως χωρισμών εν όψει του χειμώνα.
 
Μια μουσική ακούγοντας κοιτάζω προς τον ήλιο
που χάνεται στη θάλασσα κι εγώ μέσα στη θλίψη.
                                  Πάν Καρτσωνάκης

Υ.Γ: «Η θεραπεία για όλα είναι το αλμυρό νερό:
           ιδρώτας, δάκρυα, θάλασσα» 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here