Menu

Γι’ αυτά γουστάρω το Champions League!

αθλουπολη

Οι ίδιοι οι ποδοσφαιριστές λένε ότι νιώθουν ένα ρίγος όταν στέκονται στην σειρά και αρχίζει να ακούγεται από τα μεγάφωνα ο ύμνος του Champions League. Ποτέ άλλοτε μια ποδοσφαιρική μελωδία δεν είχε τόση επιτυχία και δεν συνδέθηκε τόσο στενά με μια διοργάνωση.

Ο συγκεκριμένος ύμνος, μάλιστα, θα έλεγα ότι προκαλεί… αναστάτωση (κάθε μορφής) και στους ποδοσφαιρόφιλους που βλέπουν τα παιχνίδια από τις εξέδρες ή ακόμα και από την τηλεόραση. «Die Meister, Die Besten, Les grandes équipes, The champions»!

Η UEFA, και καλά, κάνει διαρκώς αλλαγές στα Κύπελλα Ευρώπης και ετοιμάζει και τρίτη διοργάνωση για το καλό του ποδοσφαίρου, αν και το βασικό μέλημά της, ως εταιρεία, είναι να αυξήσει τα (ήδη τεράστια) έσοδα της, αλλά και αυτά των ομάδων – μελών της.

Μια παράκληση προς τον πρόεδρο Αλεξάντερ Τσέφεριν και, κυρίως, τον δικό μας, γενικό γραμματέα Θόδωρο Θεοδωρίδη που γνωρίζω ότι μας διαβάζει: Μην αλλάξετε ΠΟΤΕ τον ύμνο του Champions League! Μόλις τον ακούμε, όλοι ξέρουμε ότι κάτι ωραίο, κάτι διαφορετικό πρόκειται να συμβεί μέσα στο γήπεδο.

Και αν όχι διαφορετικό, σίγουρα ανεβαστικό. Τέτοιο ήταν το φάουλ – ποίημα του Λιονέλ Μέσι, το πρώτο της φετινής διοργάνωσης. Αγαπητέ ξάδελφε (Ίρβινγκ Λοσάνο), ήταν έξυπνη η κίνησή σου να σκύψεις πίσω από το τείχος της Αϊντχόφεν μην τυχόν ο Λέο επιχειρούσε να περάσει την μπάλα κάτω από τα πόδια των συμπαικτών σου, αλλά ο Αργεντινός σε εξέθεσε…

Ανεβαστικό ήταν το απίθανο comeback της Ίντερ, η οποία έδειξε (επιτέλους) χαρακτήρα και, κόντρα σε μια Τότεναμ που (με) προβληματίζει (τρεις διαδοχικές ήττες για πρώτη φορά επί Μαουρίτσιο Ποτσετίνο), πήρε μια νίκη που, όπως έλεγε και ο Λουτσιάνο Σπαλέτι την παραμονή του αγώνα, μπορεί να αποτελέσει σημείο αναφοράς για την συνέχεια της σεζόν για τους ποιοτικούς Νερατζούρι.

Ανεβαστική, το δίχως άλλο, ήταν η ματσάρα του «Άνφιλντ», όπου Λίβερπουλ και Παρί Σεν Ζερμέν πρόσφεραν μια ωδή στο επιθετικό ποδόσφαιρο, πέτυχαν πέντε γκολ, δημιούργησαν προϋποθέσεις για τα… τριπλάσια και ήρωας ήταν ένας ποδοσφαιριστής που κόντεψε να χάσει το μάτι του πριν από λίγες ημέρες (Ρομπέρτο Φιρμίνο) και ο αντικαταστάτης του οποίου στην αρχική ενδεκάδα πέτυχε το πρώτο γκολ των νικητών (Ντάνιελ Στάριτζ)!

Ανεβαστικό και το γεγονός ότι ένας υπερταλαντούχος πιτσιρικάς όπως ο Κρίστιαν Πούλισιτς γιόρτασε τα εικοστά γενέθλιά του με ένα πολύ τυχερό γκολ που έκρινε ένα χορταστικό ματς με 26 τελικές (!), το οποίο απέδειξε ότι και ομάδες όπως η Κλαμπ Μπριζ έχουν δικαίωμα στο όνειρο, ακόμα και αν οι διαφορές στα μπάτζετ είναι χαώδεις.

Ανεβαστική η παλιά φρουρά, η οποία εκπροσωπείται από τον 37χρονο Ίκερ Κασίγιας (σενιόρ, μαζί μεγαλώσαμε…), ο οποίος έφτασε αισίως τις είκοσι σεζόν στο Champions League (!), υπερασπιζόμενος την εστία της Πόρτο, σε ένα επίσης αμφίρροπο ματς κόντρα στην Σάλκε.

Ανεβαστική, τέλος, η ατμόσφαιρα στο «Μαρακανά» του Βελιγραδίου, την οποία κόντεψε να… παγώσει η Νάπολι με τις πολλές και σημαντικές ευκαιρίες της. Ο «ελληνικός» Ερυθρός Αστέρας, όμως, με Βλάνταν Μιλόγεβιτς στον πάγκο και τους Μάρκο Μάριν – Μπεν στον αγωνιστικό χώρο, καμαρώνει πλέον για τον πρώτο του βαθμό στο Champions League. Την κορυφαία διοργάνωση, με πολύ μεγάλη διαφορά από την δεύτερη, σε συλλογικό επίπεδο στον κόσμο.

πηγη

αθλουπολη

Categories:   Αθλητικά, Επικαιρότητα

Comments

Απάντηση