Επικαιρότητα

Βυθίζονται μες τη στιγμή και πέφτουνε στο μέλλον….

Τις λέξεις – όνειρα φορώ στο σώμα μου και γράφω.
Στίχους σαν άρωμα κεντώ μαντήλι προστασίας
Χαμογελώ και σκέφτομαι το τέλος της ζωής μου
Πόσο καλά ξεγέλασε ο χρόνος το μυαλό μου
Ελπίδες – όνειρα κι εγώ ασκούμενος στα μάγια
Χειρονομώ υφαίνοντας στον αργαλειό αέρα
Μα τίποτα δεν γίνεται αέρας πάλι μένει
Ο χρόνος είναι αόρατος κι αόρατους μας κάνει
Μένει μονάχα η σπορά, το κύτταρο φυτρώνει
Όπως τα αγριολούλουδα που έρχονται και φεύγουν.
Λέξεις μονάχα όνειρα σαν άρωμα φοράω
και το γυμνό το σώμα μου στο άγνωστο το πάω.
Ισορροπούν οι ποιητές, ακροβατούν στο τώρα,
βυθίζονται μες τη στιγμή και πέφτουνε στο μέλλον….

Τάκης Καρτσωνάκης
2005

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Close