Menu

Από τη Ρωσσία με αγάπη.Άρθρο της Αν. Τσαρμπού.

αθλουπολη
Όπως πέφτει η νύχτα , έτσι και η ιστορία, γυρίζει σελίδα.
Το οικείο γίνεται παρελθόν και εμείς πρέπει να διαλέξουμε αν θα καταντήσουμε θλιβεροί νοσταλγοί του η θα το ενταφιάσουμε με αξιοπρέπεια και θα ξεκινήσουμε την επέλαση μας προς το μέλλον.
Μια κουβέντα είναι αυτό όμως.
Η Ελλάδα όπως την γνωρίσαμε και την χαρήκαμε κατά τις τρεις δεκαετίες κατέρρευσε, τώρα πια θα διηγούμαστε στα παιδιά και σε εγγόνια με το ίδιο ύφος που οι μικρασιατες παππούδες μας αναπολούσαν τον ρωμαϊκό πλούτο στην πόλη και στα πριγκηπονησια.
Παρομοιάζουν την Ελλάδα με την αργεντινή πλέον όπως θα έχετε ακούσει στην τηλεόραση η στις παρέες σας και τρομολαγνικα προβλέπουν γενικευμένη εξέγερση, διάλυση της κοινωνικής συνοχής, ωμη βία, σε λεωφόρους και πλατειές(βλέπε Αίγυπτος).
Βαδίζουμε ωστόσο στο τρίτο εξάμηνο μετά το ξέσπασμα της κρίσης και αν εξαιρέσεις τις μικροαριστερες και ακροδεξιές ρητορείες, δεν υπάρχει τίποτα το επαναστατικό. Μόνο σκυμμένοι ώμοι, βλοσυρά βλέμματα και άδειες βιτρίνες.
Κάτι μου θυμίζει από την Μόσχα του 1990 και το πείραμα του Γκορμπατσόφ, η φημισμένη ¨περεστρόικα¨. Τώρα θα μου πείτε τι σχέση έχει η σοβιετική ένωση με την Ελλάδα?
Στην σοβιετική ένωση η οικονομία ήταν από τον καιρό του Στάλιν
εξ ολοκλήρου ελεγχόμενη από το κράτος- εμείς από την τρόικα. Οι δήθεν ανεξάρτητοι συνεταιρισμοί καθοδηγούνταν από την κεντρική εξουσία. Όλοι οι εργαζόμενοι- εργάτες, αγρότες ακόμα και εκείνοι που πουλούσαν πιροσκι σε πάγκους ήταν δημόσιοι υπάλληλοι που προσλαμβάνονταν ευθύς μετά την αποφοίτηση τους από κάποιο εκπαιδευτικό ίδρυμα και απασχολούνταν μέχρι την συνταξιοδότηση τους. Το θέμα είναι ήταν παραγωγικοί? Η επίσημη εφημερίδα του κάμουν. Κόμματος, φιλοξενούσε κάθε ημέρα στην πρώτη σελίδα τον <<ηρώα>> της σοσιαλιστικής εργασίας όμως ο σοβιετικός κόσμος είχε διαφορετική άποψη << η κυβέρνηση κάνει ότι μας πληρώνει και εμείς παριστάνουμε ότι δουλεύουμε….>>.
Ανάμεσα στην ασφάλεια και την ελευθερία παράμεναν κολλημένοι στο πρώτο δηλαδή στέγη, μόρφωση, περίθαλψη με ελλείψεις μεν αλλά δωρεάν. Οι άνθρωποι στην ακμή της ηλικίας τους μπορεί να ασφυκτιούσαν, οι γέροι ωστόσο διαβίωναν απαλλαγμένοι από άγχη και αγωνίες για το αύριο.
Δεν ισχυρίζομαι, ότι οι έλληνες θα έχουν την ιδία μοίρα των σοβιετικών. Ότι οι φοιτητές της φιλοσοφικής και της θεωρητικής φυσικής θα διαπιστώσουν πως οι σπουδές δεν διαθέτουν κανένα πρακτικό η προοπτικό αντίκρισμα και το πιο δυναμικό και sexy ποσοστό του πληθυσμού θα ακολουθησει υπόγειες διαδρομές για να καταφέρει να επιβιώσει.
Λέω απλώς ότι οι μεγάλες αλλαγές τις ιστορίας ποτέ δεν συμβαίνουν ανώδυνα και αθώοι σε πλήρη σύγχυση θυσιάζονται κάτω από τους τροχούς της, ζητούν το δίκιο τους, καταντούν στο τέλος γραφικοί και θέλοντας και μη νικημένοι παραδίδουν την σκυτάλη στους πολύ- πολύ νεότερους…..
αθλουπολη

Categories:   Επικαιρότητα

Comments

Απάντηση