Πολύς θόρυβος γίνεται γύρω μας σχετικά με τις δουλειές. Αυτές που υπάρχουν ως έναν βαθμό κι αυτές που φανταζόμαστε ότι μπορούν να υπάρξουν ή φανταζόμαστε ότι υπάρχουν αλλού.

Τις δουλειές που υπάρχουν και μείωσαν τον δείκτη ανεργίας αρκετές μονάδες τον τελευταίο χρόνο, αλλά δεν αύξησαν το ΑΕΠ.

Τις δουλειές που είναι κακοπληρωμένες γιατί βρίσκονται χαμηλά στο δείκτη αξίας παραγωγής.

Τις δουλειές που περιμένουμε να έρθουν μαζί με τους επενδυτές (π.χ. τις 70.000 που θα δημιουργηθούν όταν ξεκινήσει η αξιοποίηση του Αεροδρομίου),

Τις δουλειές που θα δημιουργήσουμε ώστε να επιστρέψουν τα παιδιά μας και με την εμπειρία τους να πάνε κι ένα βήμα πιο μπροστά τις εταιρείες που θα τους προσλάβουν.

Η κριτική ανάγνωση του Παγκόσμιου Δείκτη Ανταγωνιστικότητας μας προσφέρει έναν δεκάλογο που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ως πυξίδα των όποιων Σχεδίων Δράσης για την Απασχόληση εκτελούμε ή ευαγγελιζόμεθα.

  1. Ποια είναι η πορεία του ΑΕΠ και των εξαγωγών μας;
  2. Πώς προοδεύει η εγχώρια οικονομία σε συγκεκριμένους κλάδους όπως ο τουρισμός, η αγορά ακινήτων και ο αγροτοδιατροφικός τομέας;
  3. Μειώνεται το χάσμα δεξιοτήτων ανάμεσα στην προσφορά και τη ζήτηση;
  4. Παίρνουμε ενεργητικές πολιτικές για την απασχόληση ή απλά ξοδεύουμε τα χρήματα σε επιδοτήσεις ανέργων που εκπαιδεύονται χωρίς να βρίσκουν όμως δουλειά;
  5. Αυξάνει ο αριθμός αλλά και το μέγεθος της νεοφυούς επιχειρηματικότητας και άλλων καινοτόμων επιχειρηματικών πρωτοβουλιών;
  6. Βελτιώνεται η παραγωγικότητα των επιχειρήσεων;
  7. Βελτιώνεται η σχέση Ερευνας και Ανάπτυξης με την Παραγωγή;
  8. Βελτιώνεται το περιβάλλον για την έναρξη λειτουργίας μιας επιχείρησης (διευκόλυνση του επιχειρείν);
  9. Εκλογικεύεται το διοικητικό κόστος λειτουργίας της επιχείρησης;
  10. Υπάρχουν μηχανισμοί χρηματοδότησης των ΜΜΕ;

Τα εργαλεία υπάρχουν και περιμένουν να τα χρησιμοποιήσουμε όπως και οι συνάδεφλοι μας (και ανταγωνιστές) ευρωπαίοι εταίροι. Άλλωστε υπερηφανευόμαστε ότι είμαστε καλοί επιστήμονες – άρα η κριτική σκέψη δεν μας λείπει και άρα μπορούμε να βρούμε τον σωστό και γρήγορο τρόπο αντίδρασης στις αδικίες και ανισότητες που όντως δημιούργησε η 4η βιομηχανική επανάσταση πριν είναι πολύ αργά.

Θα συνεχίζουμε να αυτό-εκπληρώνουμε την προφητεία ότι οι Έλληνες παρασύρονται εύκολα από τις σειρήνες του εύκολου κέρδους και τους λαϊκιστές;

Μήπως είναι καιρός να ανταγωνιστούμε συντονισμένα ώστε η ευημερία να έρθει γρηγορότερα και για περισσότερους;

* Η Δρ Βενετία Κουσία είναι Γενική Διευθύντρια, Συμβούλιο Ανταγωνιστικότητας της Ελλάδας

πηγη

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here