Οι απόψεις έχουν μια διττή λειτουργία στον άνθρωπο,μπορούν να μας απελευθερώνουν αλλά μπορούν και να μας κάνουν σκλάβους. Η σύγχρονη κοσμοαντίληψη κυριαρχείται από την ιδεολογία του ορθολογισμού, της αντικειμενικότητας και της γνώσης σε αντίθεση με τον μεσαίωνα που κυρίαρχες είναι η προκατάληψη και ο μύθος, που αποτελούσαν την κύρια κοσμοαντίληψη. Η σύγχρονη αντίληψη λοιπόν εκλαμβάνει ως δεδομένο ότι η νοημοσύνη είναι μετρήσιμο μέγεθος και το κύριο πρόβλημα είναι πως θα αναβαθμίσουμε τα εκπαιδευτικά μας πρότυπα, δίχως να αναρωτιόμαστε αν αυτά μας παρέχουν, όλα όσα χρειαζόμαστε για να επιβιώσουμε στο μέλλον. Αναζητούμε ταλέντα, καινοτομία και δημιουργικότητα, αγνοώντας όμως τα ταλέντα των ανθρώπων που μας περιβάλλουν, ακολουθώντας την παραδοσιακή προκατάληψη της κοινής λογικής περί ικανοτήτων. Συνεχίζουμε να πιστεύουμε στις δυνατότητες της μαζικής εκπαίδευσης, παρά τις άπειρες ενδείξεις πως τα εκπαιδευτικά συστήματα απογοητεύουν τόσους και τόσους ανθρώπους που συμμετέχουν σε αυτά από οιαδήποτε θέση.
 
Η παράδοση του ορθολογισμού λειτούργησε σαν σφήνα μεταξύ της διάνοιας και του αισθήματος, διέστρεψε την ιδέα της δημιουργικότητας στην εκπαίδευση και με αυτό τον τρόπο αποσταθεροποίησε την εξέλιξη εκατομμυρίων ανθρώπων. Αυτή η παραμέληση σημαντικών ικανοτήτων από τα συστήματα εκπαίδευσης επηρέασε τελικά τους πάντες. Νέοι με ισχυρές ακαδημαϊκές ικανότητες αποτυγχάνουν όλο και πιο συχνά στο να ανακαλύψουν τις άλλες τους ικανότητες και από την άλλη μεριά, όσοι έχουν χαμηλές ακαδημαϊκές ικανότητες πιθανόν διαθέτουν άλλες σημαντικές ικανότητες αλλά τα εκπαιδευτικά συστήματα δεν τους βοηθούν να ανακαλύψουν. Μπορούν βέβαια συχνά να καταλήξουν απογοητευόμενοι από τις σχολικές επιδόσεις, να θεωρούνται όχι και τόσο έξυπνοι.

Πάρα πολλοί άνθρωποι έχασαν τους δικούς τους προσωπικούς δρόμους στη ζωή, εξαιτίας της αποκλειστικής μέριμνας της εκπαίδευσης στην ακαδημαϊκή νοημοσύνη και στην ιεράρχηση των μαθημάτων σε πρωτεύοντα, δευτερεύοντα και τριτεύοντα. Αυτό γίνεται φανερό στην διάκριση ή την αξιολόγηση μεταξύ πανεπιστημιακών και επαγγελματικών προγραμμάτων σπουδών, και επίσης στην ιδέα πως η πρακτική εργασία ή οι εμπορικές σπουδές είναι κατώτερες από την απόκτηση ενός πτυχίου πανεπιστημίου. Και όμως η ικανότητα να χτίζει κάποιος σπίτια, να περνά καλώδια σε ένα κτήριο ή να εγκαθιστά υδραυλικά συστήματα, η παροχή πρακτικών υπηρεσιών και η δημιουργία πραγμάτων που λειτουργούν, ενθουσιάζει και συνεγείρει ένα τεράστιο ποσοστό νέων ανθρώπων και όλες αυτές οι δεξιότητες συνεχίζουν να είναι θεμελιώδεις για την ζωτικότητα και της βιωσιμότητα του ανθρώπινου πολιτισμού.

Για να εκπαιδεύσουμε ανθρώπους για το μέλλον, πρέπει τα εκπαιδευτικά συστήματα, να κοιτάξουν πέρα από τα στενά όρια της ακαδημαϊκής εκπαίδευσης και να βοηθήσουν τους ανθρώπους να δούνε τις πραγματικές ικανότητές τους και να αντιληφθούν ότι όλα τα διαφορετικά στοιχεία της ανθρώπινής δυνατότητας, -τα οποία ενισχύουν παρά ανταγωνίζονται το ένα το άλλο-, είναι ο πραγματικός πλούτος του Αύριο. 

Νίκος Ξένος
Εκπαιδευτής Ενηλίκων
Σύμβουλος Σταδιοδρομίας

ΠΗΓΗ:ΑΛΛΗ ΛΟΓΙΚΗ
ΚΕΝ ΡΟΜΠΙΝΣΟΝ