Menu

Διχαστήκαμε και για τον Giannis. Αλλά αυτό είναι το θέμα ;

Είχαμε δεν είχαμε καταφέραμε να διχαστούμε και για τον Γιάννη Αντετοκούνμπο.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, φτάσαμε να κάνουμε και συζήτηση για τα ποιοτικά, επαγγελματικά, αθλητικά χαρακτηριστικά του, εντάσσοντάς τον είτε στη μιζέρια μας, είτε στην αμετροέπειά μας, αυτή που μας κάνει ως ανθρώπους να μηδενίζουμε ή να εξισώνουμε τα πάντα, ή που μας κάνει να πιστεύουμε ότι ο καθένας από εμάς πρέπει το λιγότερο να είναι Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Στην πραγματικότητα τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά από ότι είτε φανταζόμαστε, είτε συζητάμε.

Δίνω ένα παράδειγμα : Μπορώ να έχω ως “κανόνα” τον Μέσι για να διαμορφώσω άποψη για ένα νέο παιδί που παλεύει να ξεχωρίσει στο Β’ Τοπικό της Κορινθίας ; Προφανώς όχι. Ο Μέσι είναι ένα πηγαίο, τεράστιο φυσικό ταλέντο, έλαβε ένα δώρο Θεού που το παίρνουν 2-3 άνθρωποι κάθε 10 χρόνια. Ούτε μπορώ να κρίνω την “αγορά” του ποδοσφαίρου γενικά από τα 200 εκ. € του Νεϊμάρ και να απαιτώ δυνητικά από όποιον παίζει ποδόσφαιρο να με πληρώνει με όρους του συμβολαίου του Νεϊμάρ επειδή θεωρώ ότι δυνητικά μπορεί κάποια στιγμή να πάρει τόσα.

Η οποιαδήποτε λοιπόν αντιστοιχία κοινωνίας και πολιτικής με τέτοια μεγαθήρια είναι άστοχη και ατυχής. Μπορώ όμως να προτρέψω, να θαυμάσω, να απολαύσω ένα τέτοιο ταλέντο και να μην το καταστρέψω.

Εξηγούμαι : Τα ζητήματα της “ανόδου” της κοινωνίας σε οποιοδήποτε επίπεδο ανέκαθεν είχαν αναφορά στο μέσο όρο. Δείτε για παράδειγμα το εργασιακό περιβάλλον της Google. Πέρυσι η Google πήρε τα πρωτεία ως το καλύτερο εργασιακό περιβάλλον που έχει ως αποτέλεσμα τη ΣΥΝΟΛΙΚΗ καλύτερη επίδοση των εργαζομένων της.

Έγινε καμία τέτοια κουβέντα στην Ελλάδα ; Έγινε καμία κουβέντα για το πως θα βελτιώσουμε υποδομές, συνθήκες, περιβάλλον για να δημιουργήσουμε ευκαιρίες ;

Ας αφήσουμε λοιπόν είτε το εξέχων, είτε το αμέτρητο βάθος εκεί που είναι. Και ας προσπαθήσουμε να δούμε τους μέσους όρους μας, την καθημερινότητα, τη ζούγκλα που μας περιβάλει καθημερινά και βρίσκει δικαιολογίες είτε στα ύψιστα, είτε στα πιο ποταπά (ευτυχώς που έχουμε ένα πιάτο φαΐ όπως λένε κάποιοι … ).

Ο σύνδεσμος έτσι για να ξέρουμε τι συμβαίνει στον κόσμο και όχι σε έναν μεμονωμένο αθλητή :

http://www.businessinsider.com/payscale-best-companies-to-work-for-in-america-2016-4/#1-google-50

Βασίλης Μπαλάφας (από ανάρτησή του στο FB)

Categories:   Απόψεις, Επικαιρότητα