Menu

Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ,ΚΟΙΤΏΝΤΑΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ

(ΗΓΕΣΙΑ, ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ)

Συμβουλευτικές επισημάνσεις


Ενόψει της επικείμενης εφαρμογής του συστήματος αξιολόγησης στο Δημόσιο Τομέα (νόμος 4369/2016) και της δημόσιας συζήτησης που γίνεται γύρω από αυτό το θέμα καταγράφω για υπενθύμιση βασικά σημεία της θεωρίας– σχετικά με την Ηγεσία, την Επικοινωνία και τις Συγκρούσεις,μιας και αυτές είναι ουσιαστικές παράμετροι που διαμορφώνουν την ζωή

οιουδήποτε Δημόσιου Οργανισμού,ξεκινώντας όπως και είναι φυσικό από την Ηγεσία:


Επισήμανση:

Κατά πρώτον η δημόσια συζήτηση για την αξιολόγηση γίνεται με όρους διπολικής σκέψης

δηλαδή καλού ή κακού, μαύρου άσπρου,υπέρ ή κατά και έτσι αντί να συμβάλει στην δημιουργίαενός αξιόπιστου συστήματος αξιολόγησης γίνεται η ίδια η συζήτηση πρόβλημα, κατά δεύτερον επειδή στην πατρίδα μας έχουμε ένα κράτος ”ρετρό” και αντιμετωπίζουμε την λειτουργία των δημοσίων υπηρεσιών προσωποποιημένα και όχι όπως είναι, δηλαδή ως μία ζωντανή διεργασία ανθρώπων,πιστεύουμε μάταια -όπως οι Τρώες- ότι εάν φύγουν ”οι κακοί” και πάρουμε ”καλούς” υπαλλήλους θα βελτιωθεί η λειτουργία των δημόσιων οργανισμών.


ΗΓΕΣΙΑ Τα στυλ ηγεσίας του LIKERT


Το αυταρχικό εκμεταλλευτικό: Απόλυτη δύναμη του ηγέτη, ο οποίος λειτουργεί άκρως αυταρχικά, λαμβάνοντας αποφάσεις μόνος του. Χρησιμοποιεί αποκλειστικά το σύστημα ποινών σαν τρόπο Διοίκησης.

Το καλοπροαίρετο αυταρχικό: ο ηγέτης είναι σχεδόν το ίδιο αυταρχικός με αυτόν του πρώτου συστήματος, διαθέτει όμως ένα πατερναλιστικό χαρακτήρα(πατερούλης). Χρησιμοποιεί λιγότερο την επιβολή ποινών και περισσότερο το χρήμα ως κίνητρο για την αύξηση της αποδοτικότητας.

Το συμβουλευτικό: προϋποθέτει μεγαλύτερη εμπιστοσύνη προς τα μέλη της οργάνωσης. Η επικοινωνία είναι αμφίδρομη. Ο ηγέτης λειτουργεί επιτελικά και αφήνει τις δευτερεύουσες αποφάσεις στα χαμηλότερα ιεραρχικά κλιμάκια.

Το συμμετοχικό: ο ηγέτης συνεργάζεται όσο το δυνατό περισσότερο ή ζητά τη συμμετοχή των εργαζομένων σε θέματα που τους αφορούν. Η επικοινωνία είναι αμφίδρομη και οι εργαζόμενοι συμμετέχουν.


Άλλα ενδεικτικά είδη ηγεσίας


Διαπραγματευτική ηγεσία: η ηγεσία βασίζεται στην κοινωνική συναναστροφή, στη δοσοληψία μεταξύ ηγετών και υφισταμένων – εξαρτάται από την αντίληψη και τις προσδοκίες των υφισταμένων για τις ικανότητες του ηγέτη τους.


Μετασχηματιστική ηγεσία: μορφή ηγεσίας κατά την οποία οι ηγέτες όχι μόνο δεν περιορίζονται εξαιτίας των αντιλήψεων των υφισταμένων τους αλλά τις μετασχηματίζουν. Ο ηγέτης ωθεί τους υφισταμένους να υπερβούν το στενό προσωπικό τους συμφέρον χάριν των συμφερόντων της ευρύτερης οργάνωσης και ενεργοποιεί σε αυτούς ανάγκες υψηλού επιπέδου.


Ομαδική ηγεσία: το πρόβλημα τίθεται στην ομάδα ενώ ο ηγέτης λειτουργεί ως πρόεδρος και τελικά η όποια απόφαση λαμβάνεται από κοινού.


Ο ιδανικός ρόλος του ηγέτη στο δημόσιο


Η Ανάπτυξη – εκπαίδευση εργαζομένων.

Η ανάπτυξη των επαγγελματικών δεξιοτήτων των υπαλλήλων ώστε να βελτιωθεί η απόδοσή τους στα καθήκοντά τους.

Η ανάπτυξη νέων δεξιοτήτων ώστε να αναλάβουν νέα καθήκοντα και να ικανοποιηθούν μελλοντικές ανάγκες της υπηρεσίας.

Η μείωση του χρόνου μάθησης κατά την κατάληψη μιας νέας θέσης εργασίας, μιας προαγωγής.

Η βελτίωση της επικοινωνίας στον Οργανισμό

Τα οφέλη για την υπηρεσία από την εκπαίδευση των εργαζομένων συνίστανται:

Στην αύξηση της παραγωγικότητας

Στην ανύψωση του ηθικού (αίσθημα ασφάλειας)

Στη μείωση της επίβλεψης από τα αρχαιότερα και πιο έμπειρα στελέχη

Στην μεγαλύτερη αποφυγή λαθών

Στην αυξημένη οργανωσιακή σταθερότητα και ευελιξία

Στην ανάπτυξη της κουλτούρας προσανατολισμένης στη βελτίωση της απόδοσης.


Επισήμανση:

Σε ότι αφορά την Ηγεσία επισημαίνω ότι ο Ιδανικός-Λειτουργικός Ηγέτης καλό θα είναι να μπορεί να προσαρμόζει την συμπεριφορά του σε σχέση με τα θέματα που αντιμετωπίζει, που σημαίνει ότι ενδεχόμενα πρέπει να μπορεί κατά περίπτωση να χρησιμοποιεί διαφορετικά στυλ Ηγεσίας για να είναι αποτελεσματικός στο έργο του. Οι μονοσήμαντες μορφές διοίκησης είναι που τον καθιστούν τελικά δυσλειτουργικό.



Στοιχεία Επικοινωνίας στους Οργανισμούς.

Επικοινωνία είναι διαδικασία με την οποίαμεταβιβάζονται πληροφορίες και νοήματα από τον ένα άνθρωπο σε άλλον. Ειδικότερα πρόκειται για τη διαδικασία σύμφωνα με την οποία με την οποία ένας πομπός Χ μεταβιβάζει πληροφορίες, ιδέες, συναισθήματα, σε ένα δέκτη Ψ ώστε να προκαλέσει σε αυτόν την εμφάνιση ιδεών, πράξεων, σκέψεων επηρεάζοντας τη συμπεριφορά και την αντίδρασή του. Τα βασικά στοιχεία επικοινωνίας είναι: ο πομπός-ο κώδικας -το μήνυμα- το κανάλι μεταβίβασης- ο δέκτης-η σύλληψη, αποκωδικοποίηση και τελικά η κατανόηση τουμηνύματος


Η επικοινωνία στο Δημόσιο:


Ο πομπός και αντίστοιχα ο δέκτης στην ενδοοργανωσιακή επικοινωνία είναι οι υπάλληλοι, τα στελέχη της Διοίκησης και η Πολιτική ηγεσία. Το μήνυμα μπορεί να είναι οι οδηγίες, οι εντολές, οι πληροφορίες, οι αναφορές, η ενημέρωση, η εκπαίδευση, τα παράπονα, οι παρατηρήσεις.

Στην εξωτερική υπηρεσιακή επικοινωνία, ο πομπός και ο δέκτης είναι η υπηρεσία στο σύνολό της, οι πολίτες, οι προμηθευτές, οι άλλες δημόσιες υπηρεσίες .Το μήνυμα είναι η παροχή υπηρεσιών, οι προκηρύξεις, οι απαγορεύσεις, οι συμβάσεις, οι συνεργασίες, οι συμφωνίες. Τα μέσα που χρησιμοποιούνται είναι κυρίως η επαφή μεταξύ των υπαλλήλων και με τους πολίτες, οι συμβάσεις συνεργασίας, οι διαπραγματεύσεις, τα έγγραφα, τα τηλέφωνα, fax, τα τιμολόγια, οι αποδείξεις, τα δελτία τύπου, κοινωνικά μηνύματα, οι ανακοινώσεις, η προβολή-παρουσίαση σε μέσα μαζικής ενημέρωσης, η διοργάνωση συνεδρίων κλπ.


Επισήμανση:

Η επικοινωνία είναι μία διεργασία συνεχής που σημαίνει ροή και άνοιγμα,η οποία πολύ συχνά εμποδίζεται από τις προκαταλήψεις και τα στερεότυπα,την έλλειψη εμπιστοσύνης και την συνήθεια, τις πελατειακές, φιλικές, συγγενικές και άλλες σχέσεις. Για το άνοιγμα να θυμίσω εδώ την ρήση: Κράτος φτιάχνεις όταν εμπιστευτείς τον Άγνωστο”, για την επικοινωνία, η οποία στις οργανώσεις είναι αμφίδρομη από πάνω προς τα κάτω και αντιστρόφως ή και ομαδική θεωρώ κρίσιμες επίσης την ικανότητα ενσυναίσθησης και την ενεργητική ακρόαση.


Η Θεωρία Συγκρούσεων

Συγκρούσεις μέσα σε έναν οργανισμό μπορούν να προκύψουν μεταξύ:

Ατόμων που βρίσκονται στην ίδια ιεραρχική βαθμίδα,δηλαδή, μεταξύ δύο διευθυντών, δύο τμηματαρχών, δύο συναδέλφων ατόμων που βρίσκονται σε διαφορετικό επίπεδο στην πυραμίδα της διοικητικής ιεραρχίας (παράδειγμα μεταξύ προϊσταμένου και υφισταμένου) ατόμων που ανήκουν σε διαφορετικές διευθύνσεις, σε διαφορετικά τμήματα και διαφορετικές ομάδεςσυλλόγου ή σωματείου εργαζομένων καιΔιοίκησης.

Οι συγκρούσεις μπορούν να ταξινομηθούν σε δύο βασικές κατηγορίες:

Διαπροσωπικές συγκρούσεις (μεταξύ ατόμων)

Ομαδικές συγκρούσεις (μεταξύ ομάδων)


Από οργανωσιακής πλευράς, οι συγκρούσεις θα μπορούσαν να ταξινομηθούν σε κατηγορίες όπως:


Ιεραρχικές συγκρούσεις , μεταξύ διαφορετικών ιεραρχικών επιπέδων

Λειτουργικές συγκρούσεις – περισσότερο συχνές στο χώρο των δημοσίων υπηρεσιών

μεταξύ των διαφόρων τμημάτων

Συγκρούσεις επιτελικών – γραμμικών στελεχών

Συγκρούσεις μεταξύ τυπικής και άτυπης οργάνωσης


ΑΙΤΙΑ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΩΝ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ


Στον δημόσιο τομέα, τα κυριότερα αίτια συγκρούσεων είναι τα εξής:


Συνθήκες εργασίας – έλλειψη ζωτικού χώρου

Αυξημένα επίπεδα άγχους για ορισμένες θέσεις εργασίας

Διακρίσεις μεταξύ υπαλλήλων

Κακή επικοινωνία

Άρνηση ανάληψης ευθυνών

Ζητήματα κύρους και επιβολής

Αλληλοεπικάλυψη ρόλων και αρμοδιοτήτων λόγω προβληματικού καθορισμού καθηκόντων

και περιγραφής θέσεων εργασίας

Συγκρουόμενοι στόχοι

Προκλητική συμπεριφορά απέναντι στην ηγεσία και αντιστρόφως

Πολύπλοκο οργανωσιακό εργασιακό περιβάλλον

Περιορισμένοι πόροι (έλλειψη προσωπικού, διαμόρφωση οικονομικών και υλικοτεχνικών πόρων)

Διαφορετικά επίπεδα εκπαίδευσης και οι κατηγορίες προσωπικού

Έλλειψη οργάνωσης και προβλήματα διοίκησης.


Επισήμανση:

συγκρούσεις μέσα σε όρια μπορεί να γίνουν δημιουργικοί και θετικοί καταλύτες τόσο για την επικοινωνία όσο και για την επίλυση προβλημάτων και μπορούν να συμβάλουν σε διεργασίες ανανέωσης ενός Δημόσιου Οργανισμό, διαφορετικά χωρίς αυτά τα στοιχεία μπορεί να γίνουν επαναλαμβανόμενες παθογένειες οι οποίες και κρατούν καθηλωμένους τους ανθρώπους.


Όλα τα παραπάνω συνιστούν στοιχειώδεις γνώσεις από οιαδήποτε θέση και εάν μετέχει κάποιος σε ένα Οργανισμό είτε Δημόσιο είτε Ιδιωτικό και καλό είναι οι συμμετέχοντες να τα έχουν υπ όψιν τους για να μπορούν να λειτουργούν αποδοτικά. Επί πλέον υπάρχουν τρόποι πληροφόρησης ή και εκπαίδευσης σχετικά με τα παραπάνω θέματα και όσον αφορά το δημόσιο τομέα είναι απαραίτητη η επιμόρφωση για όλους σε θέματα Διοίκησης Οργανώσεων αλλά και Διοίκησης Προσωπικού με στόχο πάντα την καλύτερη εξυπηρέτηση του Πολίτη, ο οποίος είναι και ο τελικός αποδέκτης του επίπεδου οργάνωσης του Ελληνικού Δημοσίου.



ΞΕΝΟΣ ΝΙΚΟΣ

Εκπαιδευτής Ενηλίκων

Ειδίκευση Συμβουλευτική

Προσανατολισμός


ΠΗΓΗ:

ΕΘΝΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ

Βιβλιοθήκη Εκπαιδευτικού Υλικού




Categories:   Απόψεις, Επικαιρότητα, Τοπικά