Menu

Ρεμί Γκαρντ?

Το 1996 όταν ο Βενγκέρ θα ξεκινούσε να χτίζει την Άρσεναλ, ο Γκαρντ είχε αποτελέσει μία από τις πρώτες του μεταγραφές στο Βόρειο Λονδίνο. Ο Αλσατός τεχνικός είχε σε μεγάλη εκτίμηση τον Γκαρντ, κι αυτό έπαιξε τεράστιο ρόλο και στη διαμόρφωση της προπονητικής ιδιοσυγκρασίας του ίδιου του Γκαρντ μετέπειτα.

«Έπαιζα στην Άρσεναλ του Αρσέν Βενγκέρ, όπου ο τρόπος παιχνιδιού μας ήταν τεχνικός και ομαδικός. Προσπαθούσαμε να παίξουμε ποδόσφαιρο με τη συμμετοχή όλων μέσα στο παιχνίδι. Σίγουρα μία ομάδα απαρτίζεται από 11 προσωπικότητες, αλλά είναι ένα συνδυαστικό παιχνίδι, οπότε θα πρέπει να είσαι έξυπνος όταν βρίσκεσαι στον αγωνιστικό χώρο. Μου αρέσει η ομάδα να… μιλάει την ίδια γλώσσα μέσα στο γήπεδο», έχει υποστηρίξει ο 51χρονος Γάλλος τεχνικός.

Το βιογραφικό του Γκαρντ δεν είναι πλούσιο, αλλά έχοντας θητεύσει στο πλευρό κορυφαίων Γάλλων προπονητών, έχει «σπουδάσει» το ποδόσφαιρο, αφομοιώνοντας σε μεγάλο βαθμό τις εμπειρίες που αποκόμισε. Όπως αυτή δίπλα στον Ζεράρ Ουγιέ στη Λυών ως βοηθός του, κατακτώντας δύο συνεχόμενους τίτλους στη League 1 το 2006 και το 2007.

Το προφίλ του Γκαρντ συνδεόταν πάντα με μη προπονητικά πόστα. Γι’ αυτό άλλωστε «άργησε» να πάρει το χρίσμα του τεχνικού. Αρχικά ως σχολιαστής στη γαλλική τηλεόραση, έπειτα ως προπονητής ακαδημιών, ενώ στη συνέχεια φάνηκε να παίρνει τον δρόμο του τεχνικού διευθυντή, κάτι όμως που τελικά δεν ακολούθησε.

Η αλληλοεκτίμηση του με τον Αρσέν Βενγκέρ είχε συνδέσει από το 2007 το όνομα του Γκαρντ με την Άρσεναλ. Αρχικά σε έναν ρόλο του διευθυντή ποδοσφαίρου και στη συνέχεια ως πιθανού αντικαταστάτη του ίδιου του Αλσατού τεχνικού στους «Κανονιέρηδες». Άλλωστε ο Βενγκέρ, όποτε έβρισκε ευκαιρία, μιλούσε με τα καλύτερα λόγια για το «πουλέν» του.

Λυών και επιθετικό ποδόσφαιρο: Η φιλοσοφία του

Τελικώς το παραπάνω βήμα για τον Γκαρντ ήρθε το 2011 στη Λυών. Στον σύλλογο με τον οποίο είχε συνδέσει το όνομά του στη Γαλλία τόσο ως παίκτης, αλλά και μετά το τέλος της καριέρας του εργαζόμενος στις ακαδημίες και ως βοηθός. Ήταν η στιγμή που ο Γκαρντ θα έβαζε τις ποδοσφαιρικές του γνώσεις για πρώτη φορά στο χορτάρι ως πρώτος προπονητής.

Με τη Λυών, ο Γκαρντ δεν κατάφερε να κατακτήσει τίτλους, παρά μόνο ένα Κύπελλο και ένα Σούπερ Καπ το 2012. Ήταν μία περίοδος που οι «Λυωνέ» αντιμετώπιζαν σοβαρά οικονομικά προβλήματα και έπρεπε να μοσχοπουλήσουν τα αστέρια τους. Κάτι, που όπως είναι λογικό, έβαλε εμπόδιο στο έργο του Γκαρντ, με τη Λυών να τερματίζει δύο φορές τρίτη και μία φορά πέμπτη στη League 1, στην τριετία που βρέθηκε στο τιμόνι της.

«Ο Γκαρντ άφησε ένα εξαιρετικό έργο στη Λυών. Ήταν πρώτος προπονητής στις ακαδημίες της πριν και γι’ αυτό τον λόγο γνώριζε τους παίκτες του πολύ καλά. Η Λυών επωφελείται πλέον από τη δουλειά του Γκαρντ. Δούλευε συνεχώς υπό πίεση, γιατί η Λυών είναι ένας απαιτητικός σύλλογος, και τα πήγε πολύ καλά», είχε υποστηρίξει ο Βενγκέρ για το «πουλέν» του.

Η Λυών με τον Γκαρντ στην τεχνική ηγεσία όμως έπαιξε πολύ όμορφο ποδόσφαιρο, με μία ποδοσφαιρική φιλοσοφία, βασισμένη σε αυτή του μέντορά του, Αρσέν Βενγκέρ. Γρήγορη μπάλα με κίνηση και passing game, σε ένα σύστημα που άλλαζε διαρκώς. Αυτό που καθιέρωσε ήταν ένα 4-2-3-1, το οποίο πολλές φορές άλλαζε σε ένα κλασικό 4-3-3, ενώ σε άλλες περιπτώσεις δεν δίσταζε να παίξει με δύο καθαρούς επιθετικούς στο παραδοσιακό 4-4-2, με τα πλάγια μπακ πάντα να ανεβαίνουν, παίζοντας αρκετά από τα άκρα.

«Αν ρωτήσει κανείς τους ανθρώπους της Λυών θα πουν ότι ήμασταν μια επιθετική ομάδα, και αυτό γιατί διέθετα πολλούς ταλαντούχους επιθετικογενείς παίκτες. Είχα προπονητές που τους άρεσε η κατοχή της μπάλας με τεχνίτες ποδοσφαιριστές. Στη Λυών αυτή είναι η κουλτούρα του συλλόγου, κι εγώ αναδείχθηκα μέσα από αυτή την ομάδα, συνεπώς αυτός είναι ο τρόπος που αντιλαμβάνομαι το ποδόσφαιρο», είχε πει ο 51χρονος τεχνικός.

Στην Άστον Βίλα τη λάθος στιγμή

Ο Γκαρντ χαρακτηριζόταν στη Λυών ως ένας ανοιχτόμυαλος προπονητής που δεν δίσταζε να δώσει ευκαιρίες στα ταλέντα που διέθετε στο ρόστερ και να τα αναδείξει στην πρώτη ομάδα. Στην τριετία του στη Λυών, ο Γκαρντ είχε ένα ποσοστό νικών 51,3%. Η αποχώρησή του από την ομάδα είχε να κάνει με προσωπικούς λόγους, καθώς όπως είχε τονίσει ήθελε ένα διάλειμμα από το ποδόσφαιρο ώστε να ξεκουραστεί και να περάσει χρόνο με την οικογένειά του.

Τον Νοέμβριο του 2015 για τον Γάλλο τεχνικό άνοιξε η πόρτα της Πρέμιερ Λιγκ. Το συμβόλαιο που του πρόσφερε η Άστον Βίλα ήταν ένα στοίχημα για τον Γκαρντ προκειμένου να κάνει το επόμενο βήμα στο κορυφαίο πρωτάθλημα του πλανήτη. Οι απαιτήσεις ακόμα υψηλότερες, ωστόσο γνώριζε πως αυτή ήταν η μεγάλη του ευκαιρία.

Ωστόσο, ο Γκαρντ θα έφτανε στο Βίλα Παρκ σε μία εποχή που η κρίση είχε βαθύνει στην ομάδα και όλα έδειχναν πως το καράβι δύσκολα θα μπορούσε να μην βρει στο παγόβουνο. Το ρόστερ μέτριο ως κακό, η ομάδα παρατημένη από τον Ράντι Λέρνερ που έψαχνε αγοραστή και τα οικονομικά προβλήματα να ταλανίζουν τον σύλλογο.

Η Άστον Βίλα δεν υποστήριξε τον Γκαρντ στο μεταγραφικό κομμάτι τον Γενάρη και ο Γάλλος τεχνικός αποχώρησε από το πόστο του τον Μάρτιο με εφιαλτικά ποσοστά. Μόλις δύο νίκες σε 21 παιχνίδια και τη Βίλα να υποβιβάζεται – χωρίς πλέον αυτόν στον πάγκο – στην Τσάμπιονσιπ.

«Η απόλυσή του με στενοχώρησε. Όταν είχε έρθει στην Άστον Βίλα, είχε στόχο να δουλέψει σε ένα μακροχρόνια πρότζεκτ. Η Βίλα ήταν πολύ αδύναμη για να μείνει στην Πρέμιερ Λιγκ και δυστυχώς δεν του δόθηκε χρόνος να φτιάξει την ομάδα από την αρχή και να επιστρέψει δυνατότερη την επόμενη σεζόν», είχε υπογραμμίσει ο Βενγκέρ, αμέσως μετά την απόλυση του Γκαρντ, υποστηρίζοντας για ακόμα μια φορά το δικό του παιδί.

Ο Γκαρντ πήγε στην Πρέμιερ Λιγκ στη λάθος ομάδα, τη λάθος στιγμή. Δεν ταίριαξε με τα… χνώτα της Βίλα και έφυγε με κακές αναμνήσεις. Ωστόσο, η επιτυχημένη παρουσία του στη Λυών και το έργο που μνημονεύεται ακόμα στη γαλλική ομάδα, αποτελούν παράσημα για τον ίδιο. Η στροφή του Ολυμπιακού στο γαλλικό μοντέλο, στα πρότυπα της Λυών, ίσως τελικά δώσει ώθηση τόσο στους «ερυθρόλευκους» όσο και στον ίδιο τον Γκαρντ, κάνοντας τον μέντορά του Αρσέν Βενγκέρ, να χαμογελάει ξανά από ικανοποίηση.

Categories:   Αθλητικά