Menu

​Κόρινθος :  Ο Τατούλης κάνει διαβούλευση, Ο Αλέκος και ο Καλλικράτης τα  …. λάθη


Παρακολουθώ για τουλάχιστον 15 χρόνια το ζήτημα της διαχείρισης των απορριμμάτων, έχω κάνει ρεπορτάζ, έχω μιλήσει με το σύνολο των εμπλεκομένων και έχω ξεκάθαρη εικόνα για το τι συμβαίνει.

Εχω διαμορφωμένη άποψη για σχεδόν όλες τις μεθόδους αλλά και το ιστορικό της διαχείρισης στο Δήμο Κορινθίων απο τις λαϊκές συνελεύσεις μέχρι και εκπροσώπους των εταιριών. 

Εχω καταλήξει ότι το πρόβλημα ήταν και θα είναι η έλλειψη πολιτικής βούλησης και ικανοτήτων από πλευράς δημάρχων και συνεργατών τους.  Αυτό είναι άλλωστε το σημείο πάνω στο οποίο «πατάνε» οι διάφορες συγκεντρωτικές λύσεις που εφαρμόζονται σε όλη την Ελλάδα.  Τα τοπικά σχέδια διαχείρισης απαιτούν ένα άλλο τρόπο σκέψης και λειτουργίας του αυτοδιοικητικού συστήματος που εκτιμώ πως δεν είναι ώριμο να τον υιοθετήσει.  

Η αυτοδιοίκηση στην Ελλάδα μια πολιτική αρένα που αντί να ενώνει τις τοπικές κοινωνίες, τις διαιρεί σε στρατόπεδα, υποστηρικτές, ημέτερους και αντίπαλους.  Η πολιτική στελέχωση των δήμων γίνεται με τέτοιο τρόπο που δεν επιλέγονται ούτε αξιοποιούνται ικανοί αλλά φίλοι και γκεσεμια (όπως έλεγε μια ψυχή) κι ας μην έχουν ουσιαστικά ικανότητες.  Η ψήφος του λαού είναι πάνω από τις ικανότητες, τις γνώσεις και τα προσόντα των ανθρώπων.  

Ο δήμος Κορινθίων αποτελεί ξεκάθαρη περίπτωση τέτοιας αρένας στην οποία ο “συγκρουσιακός δήμαρχος”  διαχειρίζεται την τοπική εξουσία και ασκεί τα θεσμικά του καθήκοντα χωρίς επιτροπή διαβούλευσης, χωρίς συνήγορο του δημότη, χωρίς ουσιαστική διαβούλευση και διάλογο, χωρίς τους πολίτες.

 Πιθανότατα το όλο περιβάλλον, μέχρι και η αντιπολίτευση, να βολεύεται σε τέτοιες καταστάσεις  αλλά σε καίρια ζητήματα που αφορούν την τσέπη και την υγεία των δημοτών, θα περίμενε κανείς περισσότερο άνοιγμα στην κοινωνία.   Στο σημείο αυτό ο Τατούλης δείχνει να λειτουργεί περισσότερο αποτελεσματικά αφού, μέσω διαβούλευσης απομονώνει τις λίγες αντίθετες φωνές και αποδεικνύει ότι οι πολλοί συμφωνούν με τη λύση που προωθεί στα απορρίμματα.

Ο δήμαρχος Κορινθίων στο ζήτημα σκουπίδια, σήκωσε λάβαρο επανάστασης αλλά το έκανε με μερικούς θεσμικούς εκτός του δήμου του  χωρίς να έχει στο πλευρο του τους πολίτες κάτι που φάνηκε απο τη λαϊκή συνέλευση.

Απο τη μια  ήταν ελάχιστοι και από την άλλη ο λόγος δόθηκε αποκλειστικά σε τρίτους κάνοντας τη διαδικασία βαρετή και ανούσια

 Ο Πνευματικός δεν πήρε μαζί του την πόλη και προσπάθησε να τζογάρει πολιτικά και μόνος με λίγη ιδεοληπτική συνδρομή εξ αριστερών.  Θα ήταν μεγάλο πλεονέκτημα αν είχε ενεργοποιήσει την επιτροπή διαβούλευσης, αν είχε ενεργοποιήσει φορείς και αν είχε κάνει πρακτικές ενέργειες που να έδειχναν ότι το πιστεύει το θέμα.  Επέλεξε την κλασσική οδο της σύγκρουσης απέναντι στην συγκροτημένη και ψύχραιμη τακτική.

Από την άλλη πλευρά,  το πνεύμα του Καλλικρατικού νόμου δείχνει να έχει κουρελιαστεί και το δημαρχοκεντρικό μοντέλο να κρατεί καλά όπως επίσης η όλη ιστορία με τα σκουπίδια δείχνει ότι έννοιες όπως αυτονομία, αποκέντρωση κλπ  αποτελούν συνθήματα.   Είναι σαφές ότι ο Καλλικράτης δεν άλλαξε συμπεριφορές, τακτικές και μοντέλα διακυβέρνησης επί της ουσίας.  Οι κοινωνίες είναι διαιρεμένες, είναι στην άκρη και πληρώνουν το μάρμαρο, πρόστιμα και δημοτικά τέλη στη συγκεκριμένη περίπτωση.  

Το μόνο που έχουν συμφωνήσει περιφέρεια και δήμος είναι ότι σύντομα οι δημότες θα πληρώνουν περισσότερα.  Στην Ελλάδα η αλήθεια αποτυπώνεται ακόμα στους λογαριασμούς και όχι στα προεκλογικά προγράμματα.  Στο θέμα σκουπίδια,  όλα δείχνουν ότι ο Καλλικράτης θα είναι χαρούμενος που έλυσε ένα θέμα όχι γιατί οι δήμοι έγιναν καλύτεροι και ικανότεροι αλλά γιατί υπήρξε δεύτερος βαθμός αυτοδιοίκησης ….

Θ.Τ

Categories:   Απόψεις, Πολιτική, Τοπικά