Menu

Η εποχή των διλλημάτων


Δεν ξέρω αν είναι παραγωγό της κρίσης όμως τα τελευταία χρόνια συνεχώς καλούμαστε να επιλέγουμε παράταξη.

Για όλα όμως…

Μνημόνιο αντιμνημόνιο 

Γερμανοτσολιάδες και άπλυτοι 

Τραμπ ή Κλίντον 

06 ή Μπαρτσα

Σε όλα διλλήματα. Άσπρο μαύρο… Εξαντλήθηκαν οι 50 αποχρώσεις του γκρι στη γνωστή ταινία. Όλο και πιο συχνά κάποιος θα έρθει να σου πει ότι πρέπει να διαλέξεις μεριά.

Το κακό είναι ότι πολύ εύκολα η κοινωνία μας δέχεται αυτήν την κατάσταση. Τα κοινωνικά δίκτυα έχουν αμβλύνει το πρόβλημα αφού το κυνήγι για τα like κάνει δημοφιλείς τις ακραίες θέσεις. Το πιο περίεργο είναι ότι συνήθως δεν εξετάζουμε τις εναλλακτικές. Δε μπαίνουμε στη διαδικασία καν να δούμε αν υπάρχει τρίτη επιλογή που μας ταιριάζει περισσότερο. Σε αυτά τα διλήμματα χωρίς να σκεφτόμαστε τις περισσότερες φορές επιλέγουμε μεριά.

Αντί να έχουμε σφαιρική αντίληψη πριν αποφασίσουμε μπαίνουμε στη λογική φάση Fast food της εποχής μας. Γρήγορα κέρδη, γρήγορα λάθη, γρήγορη δόξα, γρήγορη πτώση.

Αυτό τριγυρίζει πολύ καιρό στη σκέψη μου και ήθελα να σας το καταθέσω. Δεν ξέρω αν τελικά είναι πλέον όντως τόσο περιορισμένες οι επιλογές μας σε μια ψηφιακή κοινωνία ή εμείς δε θελουμε να διαθέτουμε τον απαραίτητο χρόνο για να βλέπουμε τις εναλλακτικές. Όμως θεωρώ ότι αυτό διαχρονικά ήταν που έκανε τον Έλληνα να ξεχωρίζει. Η πατέντα, η συζήτηση, η διαλλακτικότητα. Αυτό το συναντάς ακόμα στους ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας. Τους απλούς ανθρώπους… Κυρίως τους αυτοαπασχολούμενους όπως π.χ έναν υδραυλικό ή ηλεκτρολόγο. Όταν τους βλέπεις να δουλεύουν θεωρείς ότι λειτουργούν εκτός της πραγματικότητας. Είναι αυτό που λέμε βάζουν το μυαλό τους να δουλέψει.

Αυτό λείπει τελικά πλέον και στην κοινωνία μας… Να βάζουμε το μυαλό μας λίγο περισσότερο να δουλέψει και νομίζω πως όλα θα είναι λίγο καλύτερα….

Το ερωτημα βεβαια ειναι αν η πολιτικη θελει πραγματι να δουλευει το μυαλο μας ή το προτιμα παροπλισμενο

Categories:   Απόψεις, Τοπικά