ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ… ΠΙΚΡΕΣ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ!

Άρθρο του ΑΡΗ ΣΚΟΥΡΤΗ*

«Όσοι ξεχνούν το παρελθόν, είναι καταδικασμένοι να το ξαναζήσουν»
(ΤΖ. ΣΑΝΤΑΓΙΑΝΝΑ, Αμερικανός Φιλόσοφος)

«Τη γλώσσα μου έδωκαν Ελληνική…», διαμηνύει ο ποιητής. 

Είναι η ίδια γλώσσα Ελληνική, που συνετάχθη το πρώτο εκείνο κείμενο του Αγώνα του 1821. Αναφέρομαι στην Προκήρυξη που εστάλη προς τις ξένες δυνάμεις από τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, τότε. 

Είναι η ίδια Ελληνική γλώσσα που έγραψε τα Απομνημονεύματά του ο στρατηγός Μακρυγιάννης. 

Μ’ αυτή τη γλώσσα γράφτηκαν οι μπροσούρες του Αγώνα. Με την ίδια Ελληνική γλώσσα, ολίγοι γενναίοι, πριν 196 έτη, ύψωσαν αιματηρόν τον παιάνα της αιωνίας Ελευθερίας. 

Και τον παιάνα αυτόν, αντελάλησαν ευτυχή τα όρη και τα βουνά και τον ανέμελψαν πυρπολούμεναι και φαιδραί, των υποδούλων οι πόλεις. Και τον ήκουσε τρέμων ο τύραννος, έκθαμβος ο κόσμος. Και οι ολίγοι έγιναν πολλοί και έγιναν φυλής ολοκλήρου έγερσις ιερή το κίνημά των και το «μικρό δόλιο αλωνάκι», έγινε Ελλάς!

Χώρα των Ελλήνων, Ελλάς ελεύθερη, Ελλάδα πατρίδα των αιωνίων Ιδανικών και Αρετών…

Η Ελληνική γλώσσα και η Ορθοδοξία διέσωσαν το Γένος μας. 

Ο Ελληνισμός βέβαια, επέτυχε ως Γένος, αλλά απέτυχε ως κράτος. 

Στην πατρίδα μας, η Ιστορία δεν διδάσκεται σωστά και σαφέστατα ποτέ δεν διδάσκει!… Δυστυχώς!

Αν οι Έλληνες πολίτες γνώριζαν τα σφάλματα που οδήγησαν στις πρώτες έξι πτωχεύσεις, θα είχαμε αποφύγει την έβδομη. 

Αν οι Έλληνες πολιτικοί γνώριζαν τα λάθη και τα σφάλματά τους, που οδήγησαν στους εμφυλίους σπαραγμούς της μακραίωνης ιστορίας μας, θα είχαν αποκηρύξει τις εμφυλιοπολεμικές τους δημαγωγίες, από το 1821 και εντεύθεν. 

Επτά πόλεμοι, τέσσερις Εμφύλιοι, επτά πτωχεύσεις από την Επανά-σταση του 1921 έως σήμερα… Τούτη είναι η σύνοψις των κακοδαιμονιών του Έθνους και της φυλής. 

Και δη των βαθύτερων αυτών αιτιών που ξερριζώνονται δυσκολότερα, διότι είναι γερά ριζωμένες στη Νεότερη και Νεότατη Ελληνική Ιστορία. Οφεί-λουμε να βρούμε τη ρίζα αυτής της εξέλιξης της νεοελληνικής αστικής τάξης. Διότι βρίσκεται στην αρχή του σχηματισμού του Νεοελληνικού Κράτους και πιο ειδικά στην Επανάσταση του 1821. 

Παρατηρούμε ότι η βάση της ήταν η φτωχή νεοελληνική αγροτιά, που ξεσηκώθηκε ενάντια στην Οθωμανική φεουδαρχία, ζητώντας εθνική και κοι-νωνική απελευθέρωση, καθ’ ότι η ηγεσία της ήταν από την αρχή στα χέρια και υπηρετούσε τους σκοπούς του Τσαρικού δεσποτισμού, που ήταν ο χειρότερος εχθρός των δημοκρατικών κινημάτων ολόκληρης της Ευρώπης, ο κύριος παγκόσμιος πόλος της αντίδρασης για εκείνη την εποχή. 

«Οι άνθρωποι», γράφει ο Καρλ Μαρξ, «δημιουργούν την ίδια τους την ιστορία, τη δημιουργούν όμως, όχι όπως τους αρέσει, όχι μέσα σε συνθήκες που οι ίδιοι διαλέγουν, μα μέσα σε συνθήκες που υπάρχουν άμεσα, που είναι δοσμένες και που κληροδοτήθηκαν από το παρελθόν». 

Και επαναλαμβάνει: «… δεν είναι η συνείδηση των ανθρώπων που κα-θορίζει το είναι τους, μα αντίθετα το κοινωνικό είναι τους, καθορίζει τη συνείδησή τους…». 

Η νεοελληνική ιστορία αρχίζει με την Τουρκοκρατία. Η περίοδος της Τουρκοκρατίας αποτελεί «λευκή σελίδα» της νεοελληνικής ιστορίας, με την έννοια ότι στη διάρκειά της, η νεοελληνιή κοινωνία δεν είχε Κράτος, το δικό της «πολιτικό κράτος»…

Πικρές σκέψεις. Οδυνηρές διαπιστώσεις.

Μέχρι τώρα, δεν έχουμε καταφέρει να συστήσουμε κράτος. Τούτο είναι εμφανές, ότι σήμερα η Δημόσια Διοίκηση δεν μπορεί να υποστηρίξει και να υλοποιήσει τίποτα. Καμία απόφαση, καμία εντολή, σ’ αυτό το δύσκολο διάστημα που διάγουμε. 

«Τη γλώσσα μου έδωκαν Ελληνική!…»

Την ίδια αυτή γλώσσα χρησιμοποίησε και ο κ. Αλ. Τσίπρας, όπου πέντε χρόνια πριν τις εκλογές του Γενάρη 2015 και αφότου εξελέγη πρωθυπουργός, βάζοντας τη χώρα σε εθνική κατάθλιψη, καταπατώντας άπαντες τους δείκτες: ανεργίας, εργασιακών δικαιωμάτων, πλειστηριασμών, φυγής των καλύτερων μυαλών στην αλλοδαπή, για αναζήτηση μιας καλύτερης τύχης και τόσων άλλων, ων ουκ έστιν αριθμός!

Το κράτος, με όλες τις μνημονιακές κυβερνήσεις, από την αρχή της κρίσης, με τα αλλεπάλληλα συνταξιοδοτικά νομοσχέδια, έχει αποδυναμώσει το σύνολο του Δημοσίου. 

Δεν υπάρχει ψυχή στα οικονομικά υπουργεία. 

Έχει διαλυθεί το ΣΔΟΕ. Ο κρατικός μηχανισμός πια δεν μπορεί να υποστηρίξει όλο εκείνο τον όγκο των μνημονιακών νόμων…

Πρέπει να επισημάνουμε εδώ, πως άπασες οι μνημονιακές κυβερνή-σεις, από την αρχή δεν τήρησαν – υλοποίησαν κανένα από τα τρία μνημόνια που έφεραν έκαστη.

Τούτο όμως, επισείει πολλαπλές ερμηνείες. 

Έχει όμως και αρκετές αναγνώσεις…

Ο καθείς θα απαντήσει από τη δική του οπτική γωνία. Ένα όμως είναι δεδομένο: 

Πρώτος στόχος είναι να κλείσει η διαπραγμάτευση – αξιολόγηση. 

Δεύτερον, να μπούμε σε ποσοτική χαλάρωση.

Αναρωτιέται όμως κανείς. Ποια ανάπτυξη θα έλθει με κλειστές τράπεζες, με τα Capital Controls; Αφού δεν μπορούμε να βγούμε στις Αγορές, τότε αναγκαστικά βαδίζουμε σε επόμενο Μνημόνιο, με όλα όσα κακά συνε-πάγεται τούτο…

Το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ, με όλες εκείνες τις καίριες και εύστοχες κινήσεις της Προέδρου κ. Φώφης Γεννηματά, έχει κατα-στεί πια και αριθμητικά τρίτη δύναμη στο Κοινοβούλιο. 

Ήταν και συνεχίζει να είναι η πραγματική «Αξιωματική» αντιπολίτευ-ση, συμπαραστεκόμενη στον πάσχοντα και νοσούντα βαρύτατα Ελληνικό λαό μας…

Για το συγκεκριμένο, έχουμε δεσμευθεί άπαντα τα στελέχη, να συνεχί-σουμε αγωνιζόμενοι με κάθε τρόπο, να βγάλουμε τη χώρα απ’ αυτή τη θλιβερή περιδίνηση των τελευταίων ετών!…

Η χώρα βιώνει μια τρομακτική κρίση, όπως πάρα πολλές φορές στο παρελθόν της. Ουκ ολίγοι είναι εκείνοι που πιστεύουν ότι σε συνθήκες οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, το τελευταίο πράγμα που θέλει ένας λαός, είναι να ανοίγει έναν διάλογο για την Ιστορία του. 

Η 25η Μαρτίου 1821, είναι η σημαντικότερη μέρα για όλους τους Νεοέλληνες, για σκέψη και περισυλλογή. 

ΑΡΗΣ ΣΚΟΥΡΤΗΣ

___________________________

*   Ο κ. ΑΡΗΣ ΣΚΟΥΡΤΗΣ είναι στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και της Δημοκρατικής Συμπαράταξης.

 Επιστροφή